Wind #สายลม ตอนที่ : 12 ต้นไม้เขินจนหน้าแดง ตัวแดงไปหมด คนตัวโตที่อยู่ข้างบนเอาแต่มองหน้าเขาแล้ว ก็ยิ้มอยู่แบบนั้นจนต้นไม้เขินอายทำอะไรไม่ถูก "จะมองอีกนาน" "ทำไม เขินหรอ?" "....." "ก็เวลามองนายเขินแล้วน่ารักดีฉันชอบจัง^^" "หยุดพูดได้แล้วครับ" "ฉันมันเป็นคนพูดมากซะด้วยซิทำไงดีหน่า~" "เจ้าเล่ห์!" "หึ!" "งั้นก็ไม่ต้องแล้วครับต้นจะนอนแล้ว!" "เห้ย!ได้ไงมาอ่อยให้อยากแล้ว จะมาปล่อยกลางทางแบบนี้ได้ไงครับคนดี จุ๊บ" "อย่างแกล้งซิครับต้นจักจี้นะ555" วายุแกล้งอีกคนด้วยการเอาจมูกโด่งเป็นสันของเขาค่อยๆไล่หอมจนทั่วหน้าของต้นไม้ "แน่ใจแล้วใช่ไหม?" "อืม" วายุกดจูบที่หน้าผากเล็กอีกครั้งเพื่อขอ คำตอบในการย้ำและยืนยันอีกครั้งของคน ใต้ร่างของเขา ต้นไม้พยักหน้าแล้วสบตา ของวายุ เพื่อให้เขาแน่ใจแล้วว่า... ต้นไม้ยอมให้เขาทุกอย่างจริงๆ วายุก้มลงจูบที่ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มสีชมพู หวานของต้นไม้อีกครั้งจาก...