ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

ไฟกัลป์ : ตอนที่ 8 : พลาด








ไฟกัลป์ 



 ตอนที่ 8 



- พลาด -



"พี่เพลิงหยุด!!!"

"เงียบสักทีเปิดปากกูจะจูบ"

"ไม่ๆ อย่าทำผมเลย"

"กูไม่รู้จักมึงอยากได้ค่าตัวเพิ่มเหรอเด็กขายแบบมึงน้ำมันจะเล่นตัวอะไรนักหนาว่ะ"


              เพลิงกัลป์จ้องมองคนใต้ร่างแต่มองเท่าไรเขาก็มองไม่ออกว่าคนตรงหน้าเขาคือใครเขาส่ายหัวไล่ความมึนในหัวของเขาไปมาไอ้อาการต้องการจะระบายนี้อีกคนตัวเล็กเริ่มดิ้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้เพลิงกัลป์ทิ้งตัวนอนทับคนใต้ล่างทันทีถึงพื้นที่ในรถยนต์มันจะคับแคบไปนิดแต่ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรนอกจากต้องการปลดปล่อยให้ตัวเองเลิกทรมานจนแทบจะแตกโดยที่ยังไม่สอดใส่ในช่องทางของคนใต้ร่างสักนิด


"พี่เพลิงตั้งสติมองหน้าผมซิผมคือเหนือน้องชายพี่ไง"

"เหนือเหรอ"


เมืองเหนือใจชื่นขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเพลิงกัลป์เรียกชื่อเขาออกมาแต่ร่างสูงกับยิ้มเยาะเย้ยให้คนตัวเล็กซะงั้น


"เมืองเหนือที่ไหนมึงมันผู้ชายขายตัวอย่าเล่นตัวถ้ากูโกรธกูจะไม่ช่วยเบิกทางให้มึงแน่!"

"พี่เพลิงอย่า อื้อ! "


              ริมฝีปากหนาก้มลงกระแทกบดจูบอีกครั้งมันรุนแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดและอากาศที่เริ่มไม่มีทำให้เมืองเหนือต้องยกมือกำแน่นทุบที่อกกว้างกับแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดเพลิงกัลป์ยอมถอนริมฝีปากออกและก้มลงกัดที่คอขาวคนใต้ร่างก็ร้องเจ็บและครางปะปนกันไปหมดแต่เขาหาได้สนใจมันเลยสักนิด

              มือหนาจับที่ชายเสื้อแขนยาวสีชมพูดสดใสซึงมันดูเหมาะกับผิวขาวเนียนลูบมือสัมผัสจุดไหนของร่างขาวก็นุ่มมือไปหมดจริงๆเสื้อของเมืองเหนือถูกเลิกขึ้นไปกองที่หน้าอกสีชมพูที่มันตั้งแข็งเป็นไตจากการเล้าโลมจากมือหนาที่ทั้งบีบและเค้นจนเริ่มแดงเพลิงกัลป์เห็นแบบนั้นก็อดใจไม่ไหวก้มลงไปดูดเม้มจนเกิดเสียงน่าอาย 


"อ๊ะ อ๊า อ๊ะ พะ...พี่ อย่า อ๊า จะ...เจ็บ"

"ทำไมมึงมันน่าเอาขนาดนี้ว่ะ"

"พี่เพลิงนี่เหนือเองพี่อย่า- อื้ม"

"เออ!เหนือก็เหนือตอนนี้กูเอาหมดแหละ"


                มือหน้าจับที่ขอบกางเกงยีนส์ผ้ายืดรัดรูปของคนตัวเล็กเขาปลดกระดุมกางเกงและรูดซิปลงจากนั้นก็รับดึงมันออกให้พ้นทางและกลับมาถอดเสื้อแขนยาวสีชมพูออกไปด้วยคนตัวเล็กยกขาเรียวมาปิดช่วงล่างที่คนปกติไม่มีใครเขาเปิดให้ใครดูหรอกเมืองเหนือยกแขนขึ้นมากอดตัวเองปกปิดสายตาหื่นกระหายของร่างสูงที่คร่อมตัวเขา

               เพลิงกัลป์จับคนตัวเล็กพลิกให้นอนคว้ำหน้าลงกับเบาะรถสีดำมันวาวมือหนารวบโอบกอดที่หน้าท้องแบนราบที่ดูยังไงก็ไม่ใช่ผู้ชายดูจะเหมือนผู้หญิงมากกว่าซะอีก หลังจากที่จัดท่าทางให้คนตัวเล็กเสร็จเขาก็จับที่เอวบางดึงจนสะโพกงอนขยับเข้ามากระแทกที่แก่นกายใต้กางเกงยีนส์สีดำ สิ่งที่อยู่ด้านในร่มผ้านั้นเริ่มขยายตัวพองขึ้นจนกางเกงยีนส์ผ้าหนานูนขึ้นเบียดที่ก้นงอน ทำให้ร่างสูงเสียวจนแทบปลดปล่อยทั้งที่เขายังไม่ทันได้แต่มันสักนิด


"พะ...พี่ พะ...เพลิง อื้อ โอ๊ย!"

"เงียบสักที!"


               เพลิงกัลป์คิดว่าจะช่วยเบิกทางให้คนตัวเล็กก่อนแต่เพราะคนตัวเล็กเอาแต่พูดห้ามต้องเขาจึงเกิดความรำคาญเพราะถูกขัดอารมณ์ร่างสูงหันมาตัวเองบ้างมือหนารีบถอดกางเกงยีนส์ตัวเองออกมากองไว้ที่สะโพกสอบเขาจับเอาแก่นกายที่ขยายเต็มที่จับมันชักรูดไปมาจนมันพร้อมรบเขาก็จับสะโพกงอนให้ตั้งขึ้นโชว์ความขาวเนียนอีกครั้ง เขารู้สึกอยากจะเก็บไว้ไม่ให้ใครได้สัมผัสความนุ่มขาวเนียนนี้สักคนแต่พอคิดได้ว่าเด็กนี้เป็นเด็กขายน้ำเขาจึงไม่คิดจะถนอมอะไรทั้งนั้น


"มึงก็แค่เด็กขายตัวนิน่ากูไม่ออมแรงนะทนหน่อยนะกูโดนยามาว่ะอย่ามาตายตอนกูเอานะสัส"

"อย่า!...อ๊ะ! โอ๊ะ ผมเจ็บ ซี๊ด ยะ...อย่า "

"แน่นชิบ บ้าจริง"

"อย่า ขะ...ขยับผมขอร้อง อื้ม"

"กูไม่ไหวแล้วโทษทีนะอดทนเอาซิว่ะมึงทำกับคนอื่นมาเยอะแยะทำเป็นไม่เคยไปได้"

"ฮือ ฮึก ผม ฮึก เจ็บ อย่าทำนะ "

"เงียบ!"


               เพลิงกัลป์พูดตะคอกเสียงดังและตีที่ก้นงอนเนียนอย่างแรง1ทีจนคนที่ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดสะดุ้งตกใจเริ่มเกร็งช่องทางด้านหลังบีบแก่นกายของร่างสูงจนเขาแทบจะไม่ไหวแล้ว


"อย่าเกร็งถ้ามึงไม่อยากเจ็บมากกว่าที่มึงเจ็บตอนนี้"

"ฮือ เอามันออกไปมันเข้าไปไม่ได้ครับ อื้อ"

"จะไม่ได้ได้ยังไงเงียบสักที"  


                   เพลิงกัลป์หมดความอดทนเขาออกแรงกดแก่นกายของเขาเขาไปครั้งเดียวจนมิดลำปากบ่นว่าคับแน่นแต่เอวสอบกลับเริ่มขยับมันทันทีไม่ถามคนถูกกระทำสักนิดว่ารู้สึกดีหรือพร้อมไปกับเขาหรือไม่ เมืองเหนือกำมือตัวเองแน่นจนรู้สึกเจ็บไปหมดแต่มันไม่ได้เจ็บเหมือนช่องทางด้านหลังที่กำลังรองรับแรงกระแทกเข้าออกอย่างป่าเถื่อนของคนด้านหลังมันเจ็บมากจนน้ำตาไหลออกมา 

                   เพลิงกัลป์มองคนที่กำลังร้องไห้เสียงสะอื้นสลับกับเสียงครางของคนใต้ร่างทำให้เพลิงกัลป์ชะงักไปสักนิดแต่เขาก็กำลังจะตายเช่นกันยังไงเขาก็ไม่มีทางหยุดมันตอนนี้แน่นอนเอวสอบกดกระแทกแก่นกายเข้าออกไปไม่หยุดเขามีความสุขครางเสียงต่ำอย่างเซ็กซี่ออกมาอย่างสุขสมกับบทรักอันร้อนแรงแต่คนถูกกระทำนี่ซิเขาไม่ได้รู้สึกดีกับมันเลยควบามรู้มันเหมือนเขากำลังจะขาดใจตายตอนนี้ให้รู้แล้วรู้รอดยิ่งทุกครั้งที่แก่นกายใหญ่ส่งแรงกระแทกเข้ามามนันเจ็บและจุก คนตัวเล็กกัดปากตัวเองจนได้เลือด 


"อ๊า สุดยอดเลยมึง"

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อา เบา อ๊า เบาๆ"

" จะเบาได้ไงว่ะของดีแบบมึงเอามันจริงๆ อื้ม!"

"จะ...เจ็บไม่ไหว อื้อ อ๊ะ"

"อะ อื้ม อา"


                เพลิงกัลป์กระแทกแก่นกายเข้าออกที่ช่องทางสีหวานอย่างคนอดอยากกับเรื่องแบบนี้มาเป็นปีบเขาได้ยินที่อีกคนร้องบอกให้พอบอกว่าเจ็บแต่เขาหยุดตัวเองไม่ได้จริงๆยิ่งมองจุดที่เชื่อมต่อกิจกรรมของพวกเขาก็รู้สึกสงสารเพราะทุกครั้งที่เขาดึงแก่นกายออกมามันจะมีเลือดสีแดงที่ปะปนกับน้ำรักของเขาติดออกมาด้วยตลอด


"ไม่...มะ...ไม่ไหว อ๊ะๆ"

"รอก่อนอย่าเพิ่งปล่อย"


               มือหนาจับที่แก่นกายของคนตัวเล็กเขาบีบส่วนปลายแก่นกายเล็กไว้แน่นไม่ให้คนตัวเล็กได้ปลดปล่อยมันออกมาก่อนเขาแรงกระแทกเริ่มเร็วและรุนแรงขึ้นถี่ขึ้นจนได้ยินเสียงครางต่ำไมย่นานหนักเมืองเหนือก็มีความรู้สึกอุ่นๆด้านในช่องทางด้านหลังของเขาความจุกที่ถูกฉีดน้ำรักเข้ามาอย่างแรงทำให้คนตัวเล็กหมดแรงนอนราบลงกับเบาะรถทันที่ที่ถูกปล่อยร่างให้เป็นอิสระ 

                เมืองเหนือถูกจับพลิกตัวให้นอนหงายทั้งที่แก่นกายใหญ่ยังคามันไว้ ดวงตาเรียวจ้องมองคนด้านบนที่มองเขาเช่นกันดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาและอาการหอบหายใจจากกิจกรรมที่เพิ่งจบไปทำให้ภาพอกเนียนขาวกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจของเจ้าของมันเพลลิงกัลป์มองคนใต้ร่างที่ดึงดูดดูน่ารังแกให้ช้ำทั้งตัวจริงๆในสายตาของเขา


"มึงเหมือนเมืองเหนือมากรู้ตัวไหมเหมือนจนกูคิดว่าเอากับน้องตัวเองจริงๆ"


               เมืองเหนือหลังจากได้พักหายใจเขาก็เริ่มได้สติว่าเผลอไปกับเซ็กซ์ที่ถูกขื่นใจแต่ยังไม่ทันได้พูดก็ต้องร้องครางอีกครั้งเพราะเพลิงกัลป์เริ่มกระแทกแก่นกายเข้าออกอีกครั้งและครั้งที่นี้ก็เริ่มขึ้นด้วยแรงที่ยังมากยิ่งกว่าเดิมร่างบอบบางต้องรองรับอารมณ์ของร่างสูงยาวนานแค่ไหนก็ไม่รู้ว่ามันจะเดินทางไปจบเวลาใด มันยาวนานจนคนตัวเล็กก็เริ่มจะรับมันไม่ไหวร่างกายและก่อนเขาที่กำลังจะปิดสวิตช์ตัวเองก็ได้ยินคำพูดที่มันทำให้เขามองคนที่ตั้งอกตั้งใจขยับแก่นกายเข้าออกไม่หยุด


"เป็นเด็กขายมากี่ปีแล้วเนี้ยคงจะดูแลตัวเองดีซินะถึงได้ดูยังซิงแบบนี้"

"อ๊ะ อ๊ะ อา ไม่ไหวแล้ว"


                รอบที่เท่าไรไม่รู้ที่ร่างกายสองร่างกำลังหอบหายใจเหนื่อยล้ากับกิจกรรมรอบสุดท้ายก็สิ้นสุดลงเพลิงกัลป์ยอมดึงแก่นกายออกจากช่องทางที่บวมแดงจนดูน่ากลัวของคนตัวเล็กเขาเอนหลังพิงไปดับเบาะรถอย่างเหนื่อยล้าดวงตาคมปิดลงไปแล้วแต่แล้วริมฝีปากหนาก็เอ่ยพูดกับคนที่นอนนิ่งบนเบาะรถที่เลอะไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นของพวกเขาทั้งคู่


"ออกไปเอาเงินที่คนของกูได้เลย"


พูดจบเพลิงกัลป์ก็ปิดสวิทช์ตัวเองหลับไปแบบไม่ได้เห็นคนที่กำลังร้องไห้อยู่ข้างๆร่างสูง



FIN


อย่าลืมกลับไปอ่านในจอยลดาด้วยนะคะคอมเม้นด้วยก็ได้นะ ไรท์ใจบางงงงงงงงงง


ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

My Dear #ChanBaek ตอนที่ 22 Promise 🔞

My Dear #ChanBaek  ตอนที่ 22  Promise 🔞  ชานยอลสอดมือเข้าไปในกางเกงขาสั้นตัวบาง เพียงตัวเดียวบนร่างกายของร่างเล็ก เขาลูบก้นงอนและบีบจนอีกคนร้องครางออกมา เพราะทั้งเจ็บทั้งเสียว มือหนาลูบไปที่รอยแยก ของก้นงอนค่อยๆแทรกนิ้วกลางแหวกและดันนิ้ว ของเขาเข้าไปที่ช่องด้านหลังของร่างเล็ก แบคฮยอนเกร็จไปทั้งตัวเมื่อนิ้วยาวแหวกกดแทรก เข้ามาภายในช่องทางคัยแคบ ร่างเล็กกัดริมฝีปาก เพราะความอึดอัดที่มีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาภายในร่างกาย "ตั้งแต่แยกกันพี่เคยทำแบบนี้กับใครตามที่ พี่เคยบอกผมไหม" "มะ...ไม่...อ๊ะ เคย อื้ม" "อย่าเกร็จครับเดี๋ยวจะเจ็บนะ" "อ๊ะ...อื้ม..เจ็บหยุดก่อน" "ถ้าไม่เคยทำแบบนี้กับใครแล้วเวลาอยากพี่ทำยังไง" "ช่วย ตัว...ตัวเองและเซ็กซ์ทรอยท์ อ๊ะ! ชานยอลพี่เจ็บนะ " แบคฮยอนเจ็บจึงกำที่ไหล่หนาอย่างแรงจนขึ้น รอยเล็บที่เขาเผลอจิกอย่างแรง   ชานยอลหาได้ ฟังเสียงบอกว่าเจ็บของอีกคนแต่อย่างใด เขาตั้งใจกระแทกนิ้วที่2เข้าไปอย่างจงใจ ที่ได้ยินเสียงครางเสียวของร่างเล็กและไม่พอใจ ที่อีกคนกล้า...

สะใภ้ต่างศักดิ์ #ตอนที่ 8

สะใภ้ต่างศักดิ์ #สะใภ้ชานแบค ตอนที่ 8       "อย่าทำผมเลยผมขอร้อง ฮึกๆ"  "ตอนนี้ฉันหยุดไม่ได้แล้ว" "อ๊ะ! ยะ...อย่าๆ " "เลิกร้องไห้แล้วให้ความร่วมมือฉัน" "ไม่ อ๊ะ!"          ชานยอลแทบไม่มีสติเมื่อได้ยินเสียงร้อง ของแบคฮยอนเขาจูบบดขยี้ริมฝีปากเล็ก อย่างไม่สนใจ ว่าอีกคนจะเจ็บหรือไหม  มือหนาเปลี่ยนจากจับข้อมือเล็กมาลูบๆคลำๆ แถวหน้าอกแบนเรียบ ที่ไม่เหมือนของผู้หญิง เลยแต่เขากลับรู้สึกดีที่ได้สัมผัสมัน                  ชานยอลเลื่อนมือหนาของเขาไล่ลงมา จนถึงหน้าของแบคฮยอนเขาจงใจลูบอยู่แบบนั้น  ส่วนปากหนาก็ทำหน้าที่ขบเม้มปากบางอย่าง ไม่ย อมกัน                       แบคฮยอนเกร็งหน้าท้องจนเจ็บไปหมด กับความทรมาร ความเสียว ที่เพิ่งเคย ได้รับรู้ความรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก ทำให้คนด้อยประสบการณ์   เรื่องแบบนี้อ้าปากร้องครางอย่างลืมตัว    ...

สะใภ้ต่างศักดิ์ ตอนที่ 14

สะใภ้ต่างศักดิ์ ตอนที่ #14 ชานยอลจูบปิดปากเล็กเพื่อปิดเสียงร้องท่วงปฏิเสธ เขา คนตัวเล็กเมื่อถูกปิดเสียงก็พยายามดิ้นจาก พันทนาการของอีกคนแต่ยิ่งเขาดิ้นมากเท่าไร ชานยอลก็ยิ่งกดน้ำหนักลงมาทาบทับเขามากกว่าเดิม ชานยอลหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่พยายามหนีเขา  ชานยอลเห็นแบบนั้นจึงล้วงมือหนาเข้าไปในกางเกง ขาสั้นที่แบคฮยอนใส่ เขาจับที่แก่นกายเล็กที่ ลูบมันผ่านกางเกงชั้นใน แบคฮยอนครางออกมาจนชานยอลอดใจไม่ไหว ตะบมจูบร่างเล็กเขาบดจูบปากเล็กจนอีกคนทุบที่อกหนาเพื่อนเตือนว่าเขากำลังจะขาดอากาศ ชานยอลจึงเลิกสนใจปากเล็กหันมาสนใจอกบางที่เขาเพิ่งกระชากเสื้อยืดออกไป "เจ็บนะ" "แปปเดียวน่าเลิกบ่นสักที" "คุณก็หยุดสักที" "มาขนาดนี้ใครจะหยุดละ" "คุณไม่ได้รักผม อ๊ะๆ" "แล้วทำไมละ คนที่ขายตัวไม่เห็นรักใคร ยังให้เขาเอาไปทั่ว" "แต่ผมไม่ใช่ ผมไม่ได้ขายตัว!!!" "หึๆนายรู้ไหมแบคฮยอน" "..." "นายไม่ต่างจากพวกมันเลยเพราะนายมานอน ให้ฉันเอาแบบนี้ก็เพราะนายอยากได้สมบัติของฉัน" ทั้งคู่หยุดมองหน้ากันอย...