So Bed
ตอนที่: 6
Bed : บาดหมาง
ซองอึนยอมปล่อยให้แขนของผมเป็นอิสระ
ผมจึงใช้จังหวะนี้เพื่อจะดิ้นหนี แต่เหมือนซองอึน
จะตามทันความคิดผมเขาจับที่ข้อเท้าของผม
แล้วดึงให้ผมกลับมานอนใต้ร่างเขาเหมือนเดิม
ผมทั้งทุบตีที่หน้าอกและข่วนที่แขนที่มีแต่
กล้ามเนื้อหนาเป็นผลจากการที่เขาน่า
จะเป็นคนชอบออกกำลังกายผมดิ้นยังไง
ซองอึนก็ไม่ปล่อย .ผมตัดสินใจจะถีบแต่
เขาก็รู้ทันอีก ซองอึนเลยใช้เข่ากดที่ขาของผม
ผมกำลังจะด่าอีกคน แต่ซองอึนก้มลงมา
ปิดปากผมด้วยปากเขาซะก่อน
"ซอ- อืมๆ อ๊ะๆ ยะ...อย่านะ ซองหยุดนะ อะอา~"
"หึ! ทำไมทำกับกูไม่ได้หรอ?
หรือว่าต้องเป็นไอ้ซอนมุลเท่านั้น"
"ไอ้คนทุเรศ จิตใจสกปรกในหัว
มีแต่เรื่องแบบนี้หรือไง"
"ใช่!คนแบบมึงนะต้องเจอคนแบบกู"
"อย่า! อ๊ะๆ"
ซองอึนก้มลงมากดจูบผมอีกครั้งแต่ครั้งนี้ดูป่าเถื่อนน่าจะเป็นเพราะแรงโมโหและความหงุดหงิดของเขาด้วยเลยมาลงกับริมฝีปากผม ผมเจ็บจนน้ำตาเริ่ม
กลับมาอีกแล้ว ผมขอร้องอ้อนวอนเขาสารพัดแต่คนข้างบนไม่ยอมรับฟังแถมยังเลื่อนปากไล่ดูด เลีย ทั้งกัดบ้างจุดที่เขาต้องการให้เห็นรอยชัดๆ ตามลำคอ
ไล่ลงมาจนถึงหน้าอกสีหวานที่ชูชันตั้งเด่นเพราะ
ซองอึนทั้งบีบบีบเคล้นจนเม็ดสีชมพูเล็กๆตั้งแข็งขึ้นพร้อมรับปากของอีกคนได้พอดีซองอึนพองับเม็ดสีชมพูเข้าไปในปากก็จัดการดูดเม้มจนอีกคนทั้งเจ็บทั้งเสียวจึงเผลอหลุดเสียงครางหวิวออกมาจนอีกคนพอใจ
"อ๊ะ! อะอาาาาาา"
"ซะ...ซองเราเจ็บอย่าดูด อะอา"
"ไม่ชอบหรองั้นชอบแบบไหนละ หึ"
"ไม่ชอบ หยุดทำแบบนี้สักทีเราขอร้อง"
"มาไกลขนาดนี้กูไม่หยุดให้โง่หรอกถ้ากูหยุดก็โดนไอ้ซอนมันดูถูกแย่อีกอย่างนะมึงจะได้รู้ไงว่าแฝดพี่หรือแฝดน้องใครจะลีลาดีกว่ากัน555"
"ทำไมถึงทำแบบนี้ ฮึกๆ"
ทั้งคำดูถูก ประชดประชันที่พ้นออกมาจากปากของเขามันเป็นเหมือนน้ำกรดที่ราดลงกลางใจของผมจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
"เลิกทำแบบนี้ได้แล้วเรากับพี่ซอนไม่ได้
เป็นอะไรกัน ฮือๆเราแค่อยากแกล้งนาย
เราเลยพูดว่าคบแต่เราไม่เป็นแฟนซอนมุล
เชื่อเรานะเราพูดจริงๆ"
"เงียบหนวกหู"
"ไอ้คนเลว ฮือๆ ฟังกันบางได้ไหม
ตอนไหนจะยอมฟังเราสักที!!!"
"กูไม่ฟังกูจะเอา!"
"ไม่!!!"
ซองอึนถอดเสื้อผ้าของผมออกจนหมดและ
ก็ของเขาด้วย ร่างกายเปล่าเปลือยที่ปรากฏ
ต่อหน้าทำให้ผมเริ่มอายเพราะอีกคนเอาแต่
จ้องมองจนผมรู้สึกเขินแทนการดิ้นรนจะเอา
ตัวรอด ซองอึนก้มลงมากดจูบผมอีกครั้ง จนผมที่ตอนแรกใช้มือดันหน้าอกเขาไว้เปลี่ยนมาเป็น
ใช้แขนคล้องคอของเขาแทนการผลักไสออกจากร่างกายผมไม่รู้ว่าซองอึนพาตัวเองแทรกเข้ามา
ตรงกลางหว่างขาผมตอนไหนรู้ตัวอีกที ตอนที่สะดุ้งตกใจกับอะไรแข็งๆที่ถูไถอยู่ตรงก้นของผม
ผมผละออกอย่างนึกได้ว่าต้องหยุดแต่ซองอึน
ไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเขาดึงผมกลับให้ไปนอนแบบเดิมแล้วกด เจ้านั้นของเขามาที่ช่องทางด้านหลัง
ของผมผมตกใจรีบดิ้นรนเอาตัวรอดทันทีแต่ติดที่ซองอึนเอามือข้างหนึ่งบีบที่เอวของผม
เพื่อให้ผมหยุดดิ้นสักที
"ซองอย่าทำนะเรากลัวแล้ว เรายอมทุกอย่างแล้ว
หยุดเถอะ"
"เงียบไปเลยอย่าให้กูหงุดหงิดนะคยองอิน!"
"หงุดหงิดก็ปล่อยเราซิ
เลิกทำทุเรศๆกับเราไอ้สารเลว!"
"ดูเอาไว้นะว่าไอ้สารเลวคนนี้ละ
ที่กำลังจะเป็นผัวของมึง555"
"มะ...ไม่ อ๊ะๆ อย่าดันมันเข้ามานะ อ๊ะ!"
ช่วงที่ผมเผลอซองอึนก็จะพยายามจะดันไอ้นั้น
ของเขาเข้ามาอีกแต่ผมไม่ยอมเขาจึงเริ่มโมโห
แล้วที่ผมไม่ได้ดังใจเขา
"อย่าดื้อ"
"นายมันเลวพี่ซอนช่วยอินด้วย ฮือๆ"
"มึงนี้มัน จะอะไรหนักหนาวะกับไอ้ซอนยังเอา
กันได้ทำไมกับกูเอาไม่ได้กูว่าจะอ่อนโยน
กับมึงแล้วนะแต่ไหนมึงคงเคยๆกับพี่กูแล้ว
ก็ไม่ต้องอ่อนโยนแล้วละ "
พอพูดจบซองอึนก็ดันเจ้านั้นเข้ามาจนมิดด้าม!
"กรี๊ด!!! ฮือๆ จะเจ็บๆ"
"จะ...เจ็บหยุดอย่าขยับนะเราเจ็บ ฮือๆ"
"นะ...นี้มึงยังไม่เคย?"
ผมสบตากับซองอึนที่มีสีหน้าตกใจที่รู้ว่าผมไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อน ผมมองเขาผ่านน้ำตาที่เริ่มไหลจนตอนนี้เห็นหน้าเขาแทบจะมองไม่เห็นแล้ว
ผมคิดว่าเขารู้แบบนี้แล้วจะหยุดเปล่าเลยซองอึน
กลับพยายามที่จะขยับต่อไปแต่ผมร้องห้ามก่อน
"รู้แล้วก็หยุดซิ!"
"หยุดไม่ได้แล้วอีกอย่างถึงหยุดได้กูก็จะทำต่อ"
"ไอ้หน้าตัวเมีย!"
"ปากดีหนักใช่ไหม!"
"โอ๊ย! "
ซองอึนกระแทกๆแรงมาทีนึงผมมีความรู้สึกว่า
มันปวดร้าวไปทั่งร่างเหมือนร่างของผมจะแตกแหลกไปกับอากาศไปแล้ว ซองอึนจะขยับอีกผมจึงเอามือไปดันที่หน้าท้องแข็งๆที่มีแต่กล้ามท้องเป็นล่อนสวยงามตามแบบผู้ชายสุขภาพดี ผมดันหน้าท้อง
เพื่อจะไม่ให้อีกคนดันไอ้นั้นเข้ามาแต่เปล่าประโยชน์เพราะซองอึนไม่ฟังผมเลยแม่แต่น้อย
"อย่าเกร็ง เจ็บแค่ตอนนี้เดี๋ยวสักพักก็ดีขึ้น
เชื่อพี่นะครับเด็กดี อย่าดื้อนะครับพี่ขอ จุ๊บ"
ผมชะงักมือไม้อ่อนแรงไปหมดแค่ได้ยินอีกคน
พูดจาดีด้วย ซองอึนพอเห็นผมเลิกต่อต้าน
ก็เริ่มขยับทันที
"อ๊ะๆๆๆๆๆ"
"อ๊ะ อะอา"
"ซะ...อ๊ะๆ บะ..เบาๆหน่อยเรา จะ...เจ็บ อ๊ะ"
"ซอง!"
"อื้ม~"
"อะอา~"
"อ๊ะๆ อาขาอีกหน่อยซิ อ๊ะๆๆอื้ม"
ผมยอมทำตามที่เขาสั่งทุกอย่าง เสียงคราง
กระเส่าน่าอายของเรา2คนดังลั่นห้องซองอึน
คงกลัวว่าคนในบ้านจะได้ยินจึงก้มลงมาจูบปิดปากผมไม่ให้ร้องเสียงดัง พอเขาถอนปากออกผมก็
พยามยามกลั้นเสียงตัวเองด้วยการลืมตัวกัดที่ไหล่ซองอึนจนเกือบได้เลือด แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่กลับไปเร่งจังหวะช่วงล่างให้กระแทกรุนแรงและ
ถี่ขึ้น เสียงเนื้อของผมเสียดสีกับโซฟาแล้วไหนจะเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังไปทั่วห้องนี้อีก ผมกอดเอวสอบแล้วใช้เล็บจิกไปที่บันเอวของซองอึน
"ซะ...ซองเราเสียว"
"เราจะไม่ไหวแล้วช่วยเราหน่อย อ๊ะๆ"
ผมไม่รู้ว่าพูดอะไรออกไปแต่พูดไปแล้วซองอึนพอ
ได้ยินผมบอกแบบนั้นก็ยื่นมือของเขามากุมที่ส่วนนั้นของผม เขาชักรูดขึ้นลงเป็นจังหวะพร้อมกับที่เขาก็กระแทกช่องทางด้านหลังผมไปด้วย
ผมเสียวทั้งด้านหน้าและด้านหลังจน ผมทนไม่ไหวแล้ว
"ซอง ระ...เรา อ๊ะๆๆๆ"
"อ๊ะๆ อ๊าาาาาาาาาาา"
ผมกระตุก2-3ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเปื้อนเต็มหน้าท้องทั้งของผมและซองอึนแต่ซองอึนยังไม่มีท่าว่าจะหยุดกระแทกใส่ช่องทางด้านหลัง
ของผมเลย ผมหันหน้าหนีเขาแต่อีกคนกลับจับหน้าผมให้หันมารับจูบจากเขามันเป็นจูบที่ร้องแรงตามอารมณ์ของคนข้างบนที่กระแทกเข้าออกในช่องทางด้านหลังของผม ผมแอบมองความหน้าอายตอนที่ซองอึนกระแทกเข้าออกตรงนั้นของผมมันผลุบเข้าผลุบออกจนผมต้องหันหน้าไปทางอื่น
แล้วซองอึนก็ครางเสียงต่ำ แล้วเริ่มกระแทกถี่
ขึ้นเขาเร่งจังหวะอีก 2 -3ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำสีขาว
ขุ่นฉีดพุ่งเข้ามาเต็มช่างทางด้านหลังของผมมันเยอะมากจนผมรู้สึกว่ามันไหลย้อมออกมาเยิ้มตรงระหว่างขารู้สึกเหนียวเหนอะไปหมดทั้งขา
"แฮ่กๆ "
"เสร็จแล้วก็ลุกออกไปเราหนัก
แล้วก็ช่วยเอาไอ้นั้นออกไปด้วยเราอึดอัด"
"ไม่เอาออกจะทำไม"
"นี่!"
"ว่าไงคะเมียจ๋า^^"
"ซองอย่าแกล้งเราเหนื่อยอยากพัก
ลุกออกไป อ๊ะไอ้บ้า!ยะ...หยุด อ๊ะๆ
อย่านะพอแล้วเราเหนื่อยแล้ว"
"แต่กูยังไม่พอแล้วมึงก็ห้ามกูไม่ได้ด้วย"
"แต่เร-"
"อื้ม~จ๊วบๆ"
ซองอึนไม่ฟังผมอีกแล้วแต่กลับกดจูบผมแล้วก็เริ่มขยับช่วงล่างอีกครั้งจนผมมีอารมณ์ร่วมเผลอครางออกมาอีกครั้งว่าสัญญาณการเริ่มบทรักอีกครั้งมาแล้ว ซองถอนจูบออกไปแล้วไปไซร้ตามซอกคอของผมแล้วก็ไปหยุดเล่นกับหน้าอกของผมจนผมเสียวบิดไปหมดทั้งข้างบนและล่างโดนเล่นงานไปหมด
"อ๊ะ!"
"จะทำอะไร อ๊ะอาาาา"
"อื้ม~ซี๊ดดดดดด "
จู่ๆซองอึนก็ดึงส่วนนั้นของเขาให้หลุดออกจาก
ช่องทางด้านหลังของผมแล้วจับผมพลิกให้นอนคว่ำแล้วก็ยกสะโพกผมสูงขึ้นเป็นท่าโก้งโค้งหันหลัง
ให้เขา แล้วเขาก็เข้ามายืนซ่อนด้านหลังแล้วก็ดันเจ้าสิ่งนั้นกลับเข้ามาใหม่อีกครั้งมือหนาทั้ง2ข้างก็จับที่เอวของผมแล้วเขาก็เริ่มอัดกระแทกเข้ามา ผมเสียวร้องครางจนแทบยืนไม่ไหวดีนะที่ซองอึนกอดเอวผมไว้ไม่งั้นล้มลงไปแล้วผมใช้มือดันโซฟาไว้ด้วยกันล้ม ซองกระแทกจนผมปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาอีกเป็นรอบที่3ตอนนี้ร่างกายผมอ่อนแรงไปหมดแล้ว
จนอีกคนเสร็จผมล้มพับลงนั่งพับเพียบลงกับพื้นอย่างหมดแรง ซองอึนไอ้บ้าจะอึดเกินไปแล้วนะ
ซองอึนเห็นแบบนั้นก็นั่งลงข้างๆผม แต่ไม่วายก็มา
นั่งมาคลอเคลียตรงซอกคอผมอีก
"พอแล้วไม่ไหวแล้วเหนื่อย"
"อีกนิดไม่ได้หรอครับ"
"ไม่เอาเหนื่อยแล้วจริงๆนะๆ"
ผมหันไปมองซองอึนทำหน้าตาให้น่าสงสารจน
อีกคนยอมหยุดแล้วลุกขึ้นอุ้มผมเดินไปที่เตียง
ซองปล่อยผมพักไม่ถึง5นาทีก็เริ่มมาเกาะแกะผมอีก
"ไอ้บ้าซองเราเหนื่อยไม่เอาแล้ว"
"แต่กูยังไม่หายอยากเลยอ่ะ"
"เรื่องของนายเราเจ็บไปหมดแล้ว พอสักทีนาย
เห็นเราเป็นอะไรที่รองรับอารมณ์หรอ!เราก็มี
หัวใจนะ ฮึกๆ อย่าทำร้ายเราไปมากกว่านี้เลย
แค่นี้เราก็รังเกียจตัวเองจะแย่แล้ว ฮือๆ"
"ทำไม!มีกูเป็นผัวมันแย่นักหรือไง!"
"ต้องไอ้ซอนซินะที่นายอยากได้เสียใจด้วย
มึงเป็นของกูคยองอินใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์!"
"แล้วเราเป็นอะไรของนายละ
เราอยู่ในฐานะอะไรสำหรับนาย"
"กูยังไม่รู้แต่กูไม่ปล่อยมึงแน่"
"เพี๊ยะ!"
"เห็นแก่ตัวไอ้เลว!"
"คิมคยองอิน!!!"
เหมือนผมจะทำให้ซาตานร้ายโกรธอีกแล้วซินะครับซองอึนดึงผมมานั่งทับลงบนตักแล้วกดสะโพกของผมลงอย่างแรงผมไม่ทันได้ตั้งตัวก็จุกจนพูดอะไรไม่ออก ทำไมเรื่องแบบนี้ตรงมาลงที่ผม ผมโดนผู้ชายที่แอบหลงรักมาตอลด20กว่าปีรังแกแล้วรังแกเล่า.
ผมน้ำตาไหลออกมาเบาๆให้กับความน่าสมเพช
ของตัวเอง ผมคงเหนื่อยแล้วจริงๆเลยหลับไปทั้งๆ
ที่ยังมีส่วนั้นของซองอึนสอดใส่เข้าออกไม่หยุด
(SongEun Talk)
ผมรู้สึกว่าทำไมอีกคนถึงเงียบผิดปกติก็แปลกใจจึงหยุดขยับแล้วหันกลับมามองอีกคน ก็นึกเอ็นดู
อีกคนที่กล้าหลับใส่เขาทั้งที่ยังเชื่อมต่อกันแล้ว
ผมก็ยังกระแทกอยู่แบบนี้ สงสัยคงเหนื่อยจริงๆ
"อืม~ไอ้เด็กบ้ามาหลับใส่แบบนี้เลยหรอมันน่านัก"
ผมจึงรีบทำให้ตัวเองรีบปลดปล่อยพอเสร็จแล้ว
ผมก็จัดการถอดส่วนออกมาหลังจากปล่อยน้ำลูกๆของผมเข้าไปฝากในช่องทางคยองอินจนมันล้น
ออกมาข้างนอก ภาพมันน่าลักหลับชิบหาย
ผมอุ้มอีกคนไปทำความสะอาดในห้องน้ำแล้วก็อุ้มอีกคนวางลงบนเตียงแล้วก็เริ่มทำความสะอาดโซฟาที่ผ่านศึกรักของพวกเราจนเปรอะเปื้อนเลอะไปด้วย
น้ำสีขาวขุ่นเต็มไปหมดไหนจะเสื้อผ้าที่ขาดของอีกคนจากน้ำมือผม ผมยอมรับว่าหวงอีกคนจนหน้ามืดทำเรื่องแบบนี้จนได้แต่ใครจะไปทนได้ว่ะ เถียงเก่งแบบนั้น แต่ผมก็ดีใจที่ได้เป็นคนแรกของเขานะ^^
ผมทำความสะอาดเสร็จแล้วก็เดินไปชำระร่างกาย
ตัวเองแล้วก็กลับมาอุ้มคยองอินที่มีแค่ชุดคลุม
อาบน้ำกลับไปที่ห้องนอนของผม พอมาถึงผมก็เอาเสื้อเชิ้ตมาใส่ให้แทนชุดคลุมอาบน้ำ ผมเดินมาขึ้นเตียงแล้วล้มตัวลงนอนดึงเด็กดื้อขี้เถียงมานอนหนุนแขนของผมแล้วกอดหลวมๆ ผมกดจูบที่หน้าผากมน แล้วนอนมองหน้าคนที่หลับไปตั้งนานแล้วแล้วก็อีกนานด้วยกว่าจะยอมตื่น
"เฮ้อ!กูขอโทษนะ"
"กูจะรับผิดชอบทุกอย่างกูสัญญา"
"และมึงเป็นของกูแล้วห้ามไปยุ่งกับใคร
เด็ดขาดไม่งั้นกูเอาตายแน่"
"จำไว้เลยนะว่ามึงเป็นเมียกู คิมคยองอิน!"
ผมลูบใบหน้าน่ารักอีกครั้งแล้วหอมแก้มด้วยแล้วก็กระชับกอดหลับตาหลับตามอีกคนไป
....FIN....
Goog a night dream
เอาซิแต่งNCครั้งแรกในชีวิตอาจจะมีพลาดบ้างเรื่องอาจจะไม่เข้ากันบ้างก็อภัยด้วยนะเจ้าค่ะมือใหม่
เดี๋ยวจะพัฒนาฝีมือไปเรื่อยๆนะคะ^^
ติชมได้ไม่ต้องเกรงใจใดทั้งสิ้นด่าได้เต็มที
ไรท์ไม่งอนไม่โกรธแต่นำมาปรับปรุงให้ดีขึ้น อย่างลืมคอมเม้นท์ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ
ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านนะคะ🙇
[ไรท์เตอร์ luckyslow ]

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น