Teacher war
ตอนที่ 6 :
... สิทธิ์ของนายหมดตั้งนานแล้วปาร์คชานยอล!...
ความรู้สึกแสบๆที่ร่างกายเกิดจากการที่ชานยอลกระชากเสื้อของผมอย่างแรง ผมทั้งร้องขอ ทั้งขอร้องทุกอย่าง แต่เหมือนชานยอลไม่คิดจะสนใจเสียงของผมเลยด้วยซ้ำ!
เขาเอาแต่กดจูบที่หน้าอกของผม จังหวะที่เขากัดที่หัวนมของผมมันเจ็บจนผมต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บที่อีกคนมอบให้
"หยุด อ๊ะ!"
"ชะ...ชาน...ยะ...ยอล"
"เราบอกให้หยุดไง"
ผมพยายามพูดเสียงอ้อนๆให้เขาหยุดแต่มันก็ยังไม่ได้ผล เขาเอาแต่ตะบี้ตะบัน ขบ เม้ม
กัด ที่จุกสีชมพูตรงหน้าอกของผมอย่างเมามันส์
จนตอนนี้มันแข็งสู้ลิ้มของชานยอลไปแล้ว
ผมมองเห็นสิ่งที่ชานยอลทำจึงหันหน้าหนี
แต่ก็ต้องเผลอหลุดร้องเสียงดังอีกครั้งเพราะชานยอลกัดเข้าที่หน้าท้องของผมจนเกิดรอยฟันของเขา ผมมองหน้าเขาทั้งน้ำตา เขาก็กำลังจ้องที่ผมเช่นกัน
"โอ๊ย! เราเจ็บนะ"
"จะได้จำไงว่ากูมีสิทธิ์มากแค่ไหน"
"ไม่จำ!"
"หึ!"
"เพราะนายไม่มีสิทธิ์ในตัวเราเลย"
ผมจ้องเขาไปในดวงตาโตๆของชานยอล
"นายลืมไปแล้วหรอว่านายเป็นคนที่ทิ้งสิทธิ์
ที่เราเคยให้อย่างไร้ค่า! แล้วตอนนี้คิดจะกลับ
มาทวงคืนสิทธิ์นั้นหรอมันจะไม่เห็นแก่ตัวไปหรอปาร์คชานยอล"
"กูรู้ว่ากูมันเลวที่ทำร้ายความรู้สึกมึงแต่กูมีเหตุผล"
"เหตุผลหรือคำแก้ตัวเพื่ออยากจะ"เอา"เราในตอนนี้ละ"
"ไม่ใช่แบบนั้น ฟังกันบ้างดิว่ะ!"
"โกรธหรอ โมโหหรอ"
ผมมองหน้าเขาผ่านม่านน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาจากความอ่อนแอของตัวเองอีกครั้ง
"นายรู้ไหมว่าวันนั้นที่เราบอกรักนาย
เราเจ็บและทรมารมากกว่านี้
ทั้งโกรธทั้งโมโห ฮึกๆ"
"กู"
"นายมันเห็นแก่ตัว! พออยากได้ก็บังคับ!
พอไม่อยากก็ทิ้งอย่างไม่มีเยื่อใย "
"เลิกประชดได้ป่ะ?"
"ปล่อยเราซิ ฮึก อย่ามายุ่งกับเราลุกออกไป
เราจะได้กลับบ้าน!"
"ไม่ให้ไป!"
"ชานยอล!"
"เพี๊ยะ!"
ผมทนไม่ไหวกับความดื้อด้านและเอาแต่ใจของเขาจึงเผลอลงไม้ลงมือ ตบเข้าไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของชานยอลเสียงดังจนอีกคนหน้าหันไปตามแรงตบของผม และมันก็คือคำตัดสินบทลงโทษ
ของผมในคืนนี้ทันที!
"หึ! ตบได้แรงดี"
"เราไม่ได้ตั้งใจ"
"ฟังกูนะแบคฮยอน"
"..."
"กูจะไม่มีวันปล่อยมึงไปอีกแล้วมึงเป็นของกูเท่านั้น!"
"แต่มันไม่ใช่ด้วยวิธีขืนใจกันแบบนี้"
"กูพอใจที่จะทำ มึงจะทำไม"
"ไอ้ทุเรศ นายมันเลวอย่างที่เขาว่ากันจริงๆ"
"ใครมันว่า ไอ้คริสที่ตามจีบมึงนะหรอ"
"ใช่! แต่ก่อนเขาได้แค่ตามจีบแต่นับตั้งวันนี้
เราจะให้เขาเป็นผัวเรา!!!"
"เป็นผัวหรอแบคฮยอน!!!
งั้นกูขอเป็นก่อนมันแล้วกัน!"
สิ้นเสียงเอยของชานยอลกางเกงชั้นในเพียงชิ้นเดียวที่ปกปิดร่างกายของผมก็ถูกดึงออกจากร่างกายผมทันทีแล้วมันก็ตามมาด้วยนิ้วมือยาวๆ
ของชานยอลที่ดันเขามาในช่องทางด้านหลัง
ของผมทันทีโดยเขาไม่สนว่าผมจะเจ็บหรือไม่?
"อ๊ะ! โอ๊ย! เจ็บ!"
"จำไว้ว่ามึงเป็น"เมีย"กู! มึงเป็นของกู
ทั้งร่างกายและหัวใจมึง!"
ชานยอลเริ่มขยับนิ้วในช่องทางด้านหลังของผมซึ่งมันทำให้ผมเจ็บมากเพราะเขาไม่ยอมใช้อะไรช่วยในการหล่อลื่นเลย ผมเจ็บและแสบไปหมดที่ช่องทางมันเหมือนจะร้าวให้ได้เพราะความเจ็บมากๆผมจึงใช้มือจิกลงไปที่ไหล่ของอีกคนจนสุดแรง
ผมยังไม่เคยมีอะไรกับใครเลยนะครับ
ชานยอลคือคนแรก นิ้วของชานยอลที่กำลังสอดใส่เข้ามาที่ช่องทางของผมนั้นมันคับแน่นไปหมด
มันทรมารสุดๆจนผมอ้อนวอนให้อีกคนหยุด
แต่ชานยอนไม่ฟังแถมยังคงสอดใส่นิ้วเข้ามาไม่หยุดผมเลยยื่นมือของตัวเองไปจับที่แขนของชานยอล
ข้างที่กำลังรังแกช่องทางของผมอยู่เพื่อให้หยุด
แต่ชานยอลกลับเริ่มขยับมันให้เร็วขึ้นไปอีก!
ผมจับแขนของเขาไว้แล้วส่ายหัวอย่างแรงเป็นการขอร้อง แต่แทนที่เขาจะฟังเขากลับยื่นหน้ามากดริมฝีปากหนากดลงปิดปากผมแล้วก็เริ่มขยับเพื่อเบิกทางของเขาต่อ
ส่วนมืออีกข้างของชานยอลที้ตอนแรกยังรังแกที่ส่วนของหน้าอกของผมก็ค่อยๆลูบคล่ำเลื่อนลงมาจนถึงที่จุดยุทธศาสตร์ของผม
เขาจับที่ท่อนเอ็นเล็กของผมที่กำลังตั้งแข็งสู้
มือของเขาที่มีอารมณ์เกิดจากการปลุกเร้าอารมณ์ด้วยปลายนิ้วด้วยแข็งแกร่งของชานยอลที่กำลังชักรูดขึ้น-ลง จนผมขนลุกบิดเกร็งตัวเป็นเกลี่ยวไปทั้งตัวจากการปลุกเร้าของชานยอล
"อ๊ะๆๆ อา อ่า!"
"ชะ...ชาน เจ็บ"
"อื้ม"
"ระ...เรา อ๊ะ!"
"กูขอนะไม่ไหวแล้ว"
"ไม่ๆ เราเจ็บ"
"สัญญานะครับว่าจะทำเบาๆ นะๆ"
"ไม่ อ๊ะๆ"
"ช่วยไม่ได้แหะทำให้มึงเสร็จไปก่อนแล้วกัน"
ชานยอลก็เริ่มเพิ่มนิ้วเขามาอีกและมืออีกข้างก็ยังชักรูดที่ท่อนเอ็นของผมไม่ห่างเช่นกันผมเสียวไปหมด ตอนนี้นิ้วมือแข็งแกร่งของชานยอลเข้ามาอยู่ในช่องทางด้านหลังผมถึง3นิ้ว!
เขาขยับมันเข้า-ออกซ้ำๆวนอยู่แบบนั้น ชานยอลยังคงขยับนิ้วของเขาเข้า-ออกจนผมเริ่มเปลี่ยนจากเจ็บเป็นเสียวแทน มือที่ทำหน้าที่ชักรูดท่อนเอ็นของผมก็ทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่นิด ส่วนปากชานยอลก็กดจูบที่ริมฝีปากผมไม่ห่างเช่นกัน
จนผมเจ็บไปหมดทั้งปาก ไม่นานผมก็ถึงจุดหมายปลายทาง
ผมกระตุก2-3ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มจนเต็มมือของชานยอล ผมมองการกระทำของเขาแล้วก็ต้องเขินอายหน้าแดงเพราะชานยอลยกมือที่เปื้อนไปด้วยน้ำรักที่ผมปลดปล่อยใส่มือเขาขึ้นไปจ่อที่ริมฝีปากของเขา แล้วก็ค่อยๆไล่เลียและดูดนิ้วที่ละนิ้วๆ ด้วยท่าทางที่โคตรจะหล่อร้ายในแบบฉบับของชานยอล
ผมยังพักหายใจได้ไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำชานยอล
ก็จับขาของผมแยกออกจากกันจนกว้างแล้วแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างขาของผมซึ่งตอนนี้ผมไม่มีแรงจะห้ามปามใดๆ ปล่อยให้ชานยอลทำตามอำเภอใจของเขา เพราะผมรู้ว่าถึงยังไงก็ห้ามไม่ได้
"พอได้แล้ว แฮ่กๆ"
"ได้ไงละตัวเองสบายตัวแต่กูยังไม่ได้ปลดปล่อยเลย"
"แต่เราเหนื่อยแล้วนะหยุดเถอะนะเราขอ"
"ไม่ก็คือไม่"
"แต่เรา- อุ๊ป!"
ชานยอลเหมือนจะรำคาญที่ผมพูดเขาจึงกดจูบปากผมอีกครั้ง และเขาก็ใช้จังหวะนั้นกดท่อนเอ็นร้อนแข็งๆของเขา กดมันเข้ามาในช่องทางด้านหลังของผมรวดเดียวจนมิดด้าม!
"อืม!!!"
"ตุบๆๆ"
"ฮื้ม! แน่นชิบหาย แม่งเอ้ย! อื้ม"
"อืมๆ"
"อย่าดิ้นเดี๋ยวจะเจ็บนะ อยู่นิ่งๆก่อน"
"ตุบๆๆ"
"อย่าทุบแบคฮยอนมันเจ็บนะ"
"เอามันออก!เราเจ็บ"
"ไม่เอาออก และก็หยุดดิ้นไม่งั้นกูจะไม่รอนะ"
"อ๊ะ!"
ผมกระหน่ำทุบไปที่หน้าอกและไหล่ของชานยอลด้วยแรงทั้งหมดที่มี ผมทั้งจุกทั้งเจ็บแต่ชานยอลกับไม่คิดจะสนใจผมเลย ใจร้ายที่สุด!
ชานยอลจูบผมอีกครั้งแล้วก็ถอนจูบออกมามองหน้าผมทั้งที่ส่วนนั้นของเขายังแช่อยู่ในช่องทางของผมอยู่แบบนั้น น่าไม่อายจริงๆไอ้บ้าเอ้ย!
"บอกว่าอย่าทุบ"
"มันเจ็บนิ"
"ก็นี้ไงรอให้ปรับให้ชินอยู่เนี้ยะ"
"ทุเรศ!พูดได้ไม่อาย "
"อย่าปากดีแบค"
"อย่าขยับ อ๊ะๆๆ"
"อ๊าๆๆ"
"แน่นมากมึงไม่เคยเอากับใครเลยหรอว่ะ"
"อ๊า อ๊ะ! ไอ้เลว อ่า~เราไม่ได้ใจง่ายแบบนายนะ"
"ปากดีหรอ หื้ม! อื้ม~"
"เบาหน่อย อ๊ะๆๆ เจ็บ อ่าๆๆๆ"
ชานยอลเริ่มขยับเข้าออกเบาๆเพื่อให้ผมปรับตัวได้ พอรู้ว่าผมเริ่มหลุดเสียงครางออกมาคนด้านบนก็เริ่มเร่งจังหวะทันที ผมโยกไปตามจังหวะส่งของชานยอล
"บะ...เบา หน่อย อ๊าๆๆ"
"ฮื้ม!"
"ชานเบาๆ อ๊ะๆๆๆ เราเจ็บ"
"ไม่ได้กูเบาไม่ได้ว่ะ รอบนี้ขอตามใจตัวเองก่อนนะ"
"อ๊ะๆๆๆ อาๆๆ อ่า~อ๊ะๆๆๆชาน"
"แบคมึงสุดยอดอ่ะ อ๊ะๆๆ"
"เบาๆ เจ็บ"
"จุ๊บ! ขอโทษนะ"
ชานยอลกระแทกเอาๆจนผมเริ่มจุกกับการทำรักของเขาผมใช้มือดันหน้าท้องแข็งแกร่งไว้เพื่อให้อีกคนทำเบาๆ แต่มันไม่เป็นผลเลยเหมือนผมยิ่งสัมผัสร่างกายของชานยอลก็เหมือนยิ่งกระแทกใส่ช่องทางของผมไม่ยั้งแรงเลยผมจุกจนน้ำตาไหลออกมา
ชานยอลเห็นผมร้องไห้ก็เหมือนคิดได้ก็ผ่อนแรงลงให้นิดหน่อยแล้วกดจูบที่เปลือกตาผมเบาเหมือนปลอบใจ ผมมองหน้าของชานยอลที่กำลังจ้องผมเหมือนกัน
แล้วชานยอลก็เริ่มเร่งจังหวะอีกครั้งเขากระแทกรัวๆอยู่อย่างนั้นไม่มีท่าทีจะผ่อนแรงอีก
"อ๊ะๆๆๆๆ"
"อื้ม"
"อ๊ะๆๆ จะเสร็จแล้ว"
"อ่าๆๆ"
"ชะๆๆ ชานเราไม่ไหวแล้ว"
"ไม่ไหวก็เสร็จไปเลย"
"อ๊ะๆๆ อ่าๆๆ อ๊าาาาาาาาาา!"
ผมกระตุก2-3ครั้ง ก็เสร็จแต่ชานยอลยังกระแแทกไม่ยอมหยุด ชานยอลพลิกตัวผมให้นอนคว่ำหันหลังให้เขาทั้งๆที่ส่วนนั้นยังเชื่อมต่อกันอยู่
ชานยอลจับเอวผมยกขึ้นเพื่อให้ก้นโคล้งตั้งรับเขา พอจัดท่าทางให้ผมเรียบร้อยเขาก็จะจัดการเริ่มกระแทกต่อทันที ท่านี้ทำให้ผมมีอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้เหมือนจะทำให้ส่วนนั้นของชานยอลแทงเข้ามาลึกมากกว่ารอบแรกจนผมเริ่มจุกอีกแล้ว
ผมกำลังจะหันไปบอกให้เขาทำเบาๆเพราะผมจุกให้ผ่อนแรงลงหน่อย แต่กลับกลายเป็นว่าชานยอลก้มลงมาจูบผมซะงั้น พอถอนจูบออกเขาก็เริ่มทำรอยสีกุหลาบไปทั่วลำคอด้านหลัง และทั่วแผ่นหลังของผม ตามที่ริมฝีปากหนาของอีกคนไล่ผ่าน
"จะเสร็จอีกแล้ว อ๊ะๆๆ"
"แปปนะจะเสร็จเหมือนกัน. อ๊ะๆๆ"
"ไม่ไหวแล้วชานยอล อ๊ะๆๆ อ่าๆๆ"
"พร้อมกันนะ อ่าๆๆๆ"
"อ๊ะๆๆ อ่าๆๆ อ๊าาาาาาาา!"
ผมถึงจุดหมายปลายทางตามด้วยชานยอลที่กระตุกตามผมมาติดๆ ผมก็รู้สึกเหมือนมีน้ำอุ่นๆที่พุ่งใส่ช่องทางด้านหลังของผม ชานยอลชักท่อนเอ็นของเขาเข้า-ออกเพื่อรีดน้ำสีขาวขุ่นใส่ที่ช่องทางผม มันต้องแยะมากแน่ๆ เพราะผมรู้สึกว่ามันเริ่มล้นไหลออกมาจากช่องทางด้านหลังของผม มันไหลเยิ้มลงมาตามต้นขาของผมทั้งที่ชานยอลยังไม่ได้ดึงของเขาออกมาเลย
ชานยอลไม่ยอมเอาส่วนนั้นของเขาออกจากตัวผม ทั้งที่เสร็จแล้ว แล้วยังนอนทับบนตัวผมจนผมต้องเอยปากเรียกเขา เพราะหนัก
"พอใจแล้วใช่ไหม เสร็จแล้วใช่ไหมเสร็จแล้วก็เอามันออกจากตัวเราสักที"
"..."
"ลุกออกไปได้แล้วเราจะกลับบ้าน"
"แบคอย่าเป็นแบบนี้"
"นายได้ตามที่อยากได้แล้วก็ปล่อยเรา ไม่ต้องห่วงเราไม่ร้องไห้ฟูมฟายให้รับผิดชอบหรอก"
"แต่มันเป็นครั้งแรกของมึงนะ มึงจะ-"
ชานยอลยังพูดไม่ทันจบประโยคผมก็พูดสวนขึ้นทันที
"ก็ดีเหมือนกันเวลาไปเอากับคนอื่นจะได้สบายตัวไม่ต้องกังวลอะไรไงละ หึ"
"มึงคงอยากตายคามือกูจริงๆซินะ!
"อ๊ะ! อ๊ะๆๆ ยะๆ อย่าขยับแบบนั้นนะ มันเจ็บ!"
"จะได้จำว่าเวลาอยู่กับกูห้ามพูดถึงคนอื่น!"
"อ๊ะๆๆ ชานยอล"
"แล้วอีกอย่างมึงเป็นเมียกู อย่าให้กูรู้นะว่าไปนอนกับคนอื่นกูจะขังมึงไม่ให้ไปไหนเลยและกูจะฆ่ายกโคตรไงเวรนั้นเลยดีไหม หื้ม~ อื้ม!"
"อ๊ะๆๆ อ่าๆๆ อย่านะเราเหนื่อยแล้ว อ๊ะๆๆๆ"
"กูไม่สน! มึงทำให้กูโมโหดังนั้นมึงต้องโดนลงโทษ"
"อย่า อ๊ะๆๆ "
"เตรียมตัวตายได้เลย บยอนแบคฮยอน!"
"อ๊ะๆๆ อ่าๆๆๆ"
ชานยอลทำอย่างที่พูดจริงๆครับเขาไม่ปล่อยให้ผมได้นอนเลยพอเขาเสร็จก็ปล่อยผมพักแปปเดียวก็ทำต่อจนเช้าวันใหม่จนผมทนไม่ไหวสลบไปในรอบที่5ของเวลาตี5ของเช้าวันใหม่ผมก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย
ChanYeol Talk....
หยุดมองผมแบบนั้นนะคุณผู้อ่านทั้งหลายผมรู้ครับว่าผมเลวที่ทำรุนแรงกับแบคฮยอนแบบนั้นแต่ผมทนไม่ได้เวลาที่อีกคนบอกจะไปหาคนนั้นคนนี้
ตลอดเวลา5ปีที่ผ่านมามันมากพอแล้วสำหรับอิสระของแบคฮยอนที่ไม่มีผมต่อไปนี้ชีวิตของมันจะต้องมีแต่ผม!
หมดเวลาทำเพื่อคนอื่นสักทีต่อไปนี้มันจะมีแต่สิ่งที่ผมจะทำให้ตัวผมกับแบคฮยอนเท่านั้น
ผมจะกลับมาดูแลคนรักของผมสักที
ผมมองคนตัวเล็กที่สลบหลับอยู่บนอกของผมทั้งๆที่เรายังทำรักกันอยู่ น่ารักจริงบ้าเอ้ย! ผมเลยตัดสินใจดึงท่อนเอ็นของผมออกมาจากช่องทางที่บวมแดงจนน่าสงสารไหนจะเลือดที่ไหลปนมากับน้ำสีขาวขุ่นของผมที่ผมอัดใส่เข้าไปในช่องทางของอีกคนไม่รู้กี่ครั้งไม่ได้นับตอนนั้นมันฟินอยู่><
ผมเลยลุกหาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวแล้วอุ้มร่างเล็กไปล้างทำความสะอาดจนร่างกายสะอาดหมดจดแล้วก็พาร่างเล็กไปนอนที่โซฟาแล้วก็เอาเสื้อเชิ้ตสีขาวของผมใส่ให้แทนเพราะแบคฮยอนตัวเล็กมากจนใส่ชุดอื่นของผมไม่ได้เลย ผู้ชายอะไรไม่รู้
ตัวก็เล็กๆ ผิวขาวเนียนกว่าผู้หญิงอีก หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม จะแตะแต่ละครั้งก็กลัวมันจะบุบสลายเหลือเกิน แต่พอได้ใกล้ชิดได้ดมกลิ่นตัวหอมๆของมันทีไร
ทำให้ผมห้ามตัวเองไม่ได้ทุกที
ผมเปลี่ยนผ้าปูเตียงใหม่ทั้งชุดเพราะอันเดิมเปื้อนด้วยน้ำรักของพวกเราจนนอนไม่ได้ พอเรียบร้อยผมก็เดินไปอุ้มร่างเล็กมานอนบนเตียง
แล้วก็รีบไปจัดการอาบน้ำแล้วก็กลับมาทิ้งตัวลงบนเตียงข้างๆคนตัวเล็กที่กำลังหลับสบาย
"ขอโทษนะ จุ๊บ!"
ผมนอนมองหน้าคนที่นอนหนุนแขนของผม ใช้ปลายนิ้วของตัวเองสัมผัสเบาๆที่แก้มเนียน ค่อยเกลี่ยเส้นผมที่ปกใบหน้าเล็กออกเบาๆ แล้วก็ขโมยจุ๊บเหม่งด้วย
"ต่อไปนี้จะมีแค่มึงกับกู"
"กูจะไม่สนใจคนอื่น กูจะไม่ทำเพื่อใครอีกแล้ว"
"กูสัญญาว่าต่อไปกูจะดูแลมึงให้ดี และเยอะกว่าเดิมทดแทนเวลา5แีที่พวกเราต้องเจ็บปวด"
"แบคฮยอน ไอ้หมาตัวเล็กของกู^^"
ผมนอนมองหน้าเล็กจิ้มลิ้มที่กำลังหลับอยู่แบบนั้นไม่รู้ว่าผมมองหน้าอีกคนนานแค่ไหนจนมีแสงของแดดยามสายส่องเข้ามาทางหน้าต่างตรงระเบียงที่ลืมปิดตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ก็หันไปดูนาฬิกาก็ต้องตกใจสายขนาดนี้เลยหรอ
ผมหันกลับมามองร่างเล็กที่เริ่มขยับยุกยิกในอ้อมกอดผมจึงรีบหลับตาลงเหมือนแกล้งหลับ ผมแอบมองแบคฮยอนทุกฝีก้าวจนอีกคนจะลงจากเตียงแล้วก็ตกใจเมื่อแบคฮยอนทรุดนั่งที่พื้นร้องเสียงดังลั่นห้อง ผมก็ยิ้มขำกีบความอวดเก่งของอีกคน
..........FIN...........
NC วันนี้เบาๆบอกเลยส่วนมากจะให้นางคุยกันมากกว่า555+

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น