She is a Demon
ตอนที่ 19 :ฝึกควบคุมร่างกายต้องใช้....(ร่างกาย)
ชานเลี่ยพูดยังไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำลินนายอลก็ก้มลงมาจูบปิดปากเขาซะก่อน เขาตกใจที่หญิงสาวไม่คิดกลัวว่าเขาจะทำร้ายใดๆเลย ชานเลี่ยพอได้ลิ้มรสเลือดแสนหอมหวานจากปากของอีกคนก็ห้ามใจตัวเองอีกต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เสียงริมฝีปากของคน2คยที่กำลังแลกจูบกันอย่างดูดดื่มเสียงดังจนชานเลี่ยกลัวว่าจะมีใครมาได้ยิน เสียงของพวกเขาแต่อีกใจเขากลับกลัวว่าจะมีใครมาขัดขว้างมากกว่า
"เราเสียงดังแบบนี้จะมีใครได้ยินไหม"
"มะ...ไม่คะเราทำให้ทุกคน ละ...หลับหมดแล้ว"
"เธอนี้มัน ถ้าเวลาปกติฉันคงตีให้ร้องไห้แน่นอน"
"ก็ทำซิคะ อ๊ะ! พี่อย่ากัดซิคะเดี๋ยวเป็นรอยนะ"
"สมน้ำหน้าแก่แดดดีนัก"
"อืม~ อ๊ะ อา~"
ยิ่งได้ยินเสียงครางหวานใสจากปากบางสีชมพูนั้นยิ่งทำให้ชานเลี่ยแทบคลั่งห้ามสติตัวเองไม่อยู่ มือหนาเริ่มทำหน้าที่ของมันตามอารมณ์ของเจ้าของมัน ชานเลี่ยไล่ลูบคลำตั้งแต่ลำคอระหงษ์ มาที่ไหล่เล็กที่มีผิวขาวเนียนอมชมพู่และนุ่มเนียนไปหมดไม่ว่าจะส่วนไหน เขาไร้มาจนถึงหน้าอกที่เขายังนึกภาพวันที่น้ำตกได้ดี มันใหญ่เกินตัวเล็กๆของอีกคนมากพอนึกถึงภาพที่น้ำตกชานเลี่ยเลยเผลอบีบเคล้นแรงไปจนลินนายอลร้องออกมา
"เจ็บ อ๊ะ!"
"ขอโทษครับ เจ็บมากไหมคะ"
"มะ..ไม่คะ"
"เสียวจังคะพี่"
ชานเลี่ยตัดสินใจปลดตะขอชั้นในสีหวานออกจากร่างกายของลินนายอลจนเผยให้เห็นหน้าอกขาวเต็มๆตาของเขา เขาไม่รอช้ารีบก้มลงไปดูดดึงทั้ง2เต้าอย่างเมามันส์จนอีกคนร้องครางออกมาชานเลี่ยทั้งดูด กัด ดึง จนลินนายอลเสียวไปทั่วท้องน้อยจนเผลอจิกผมที่หัวของชานเลี่ยอย่างแรงแต่นั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับชานเลี่ย เขายังคงสนุกกับหน้าอกของลินนายอลมือข้างหนึ่งขยำส่วนปากก็ดูดดึง ไม่ว่าลิ้นหนาจะผ่านไปที่ตรงมุมไหนก็จะสร้างรอยทิ้งไว้หมดทุกส่วนแต่เขาฉลาดพอที่จะไม่ทำรอยไว้ในส่วนที่เสื้อผ้าปกปิดได้ พอเล่นกับหน้าอกของเธอจนจุกสีชมพูแข็งเป็นไตสู่กับลิ้นของเขา ชานเลี่ยก็วนกลับไปจูบปากบางอีกรอบแต่มือเริ่มเลื่อนไปตามหน้าท้องแบนราบเขาวนเล่นกับหลุมเล็กๆต้องกลางหน้าท้องแบนราบจนลินนายอลเริ่มเกรงท้องชานเลี่ยจึงเริ่มเปลี่ยนเป้าหมาย นั้นคือค่อยๆเลื่อนมือหนาเขาไปในกระโปรงสีหวานที่เขาไม่ยอมคิดที่จะถอดมันออกปล่อยมันค้างไว้ที่เอวบางแบบนี้มันดูเซ็กซี่กว่ทว่าไหม ชานเลี่ยใช้มือแหวกกระโปรงเข้าไปจนเจอกางเกงตัวจิ๋วที่เป็นปราการด้านสุดท้ายก่อนที่เขาจะไปทักทายแอ่งน้ำหวานชั้นดีของอีกคน ชานเลี่ยรู้ดีว่าเขากำลังจะห้ามปีศาจในกายไม่ไหวแล้ว แต่ถ้าไม่นำทางร่างบางก่อนมันจะทำให้อีกคนกลัวการร่วมรักกับเขาซึ่งนั้นเป็นเรื่องที่แย่มากๆสำหรับเขาชานเลี่ยลวงมือเขาไปในปราการตัวจ๋วแล้วค่อยเอานิ้วแทรกแหวกเข้าไปหาแอ่งน้ำหวานทันทีแค่นิ้วเดียวลินนายอลก็สะดุ้งร้องออกมาแล้วเขาจึงรีบชักมือออกมาอย่างเร็วร่างกายก็จะคุมไม่อยู่แล้ว เขาจะบ้าทำไงดีว่ะ
"อ๊ะ! เจ็บจัง"
"ไหวไหมพี่จะหยุดแล้วรีบวิ่งออกไปเลยเพราะตอนนี้พี่ก็คุมตัวเองไม่ได้แล้วเหมือนกัน"
"ไหวคะเราไหวทำต่อเลย"
"แต่ว่าเราจะเจ็บพี่ไม่อยากให้เราร้องไห้แบบนี้"
"เราไหวทำตอนคะเร็วคะเราเสียว"
"ลินนาไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะพี่ว่าเราพอเถอะอย่าฝืนมันอีกเลยนะคะ"
"ไม่!เราจะทำเราตัดสินใจแล้วว่าจะทำก็คือทำ"
"แต่พี่-"
ลินนายอลไม่ยอมฟังอะไรเธอก้มจูบชานเลี่ยแล้วแถมยังดึงมือของชานเลี่ยที่เพิ่งดึงมันออกมาจากกระโปรงของเธอ ชานเลี่ยขืนมือไว้แต่เธอไม่สนใจเธอ ลินนายอลยั่วเขาด้วยการจูบที่ปากแล้วก็เริ่มไร้มือบางของเธอไปตามหน้าท้องแข็งๆที่มีแต่มัดกล้ามเธอลูบวนอยู่แบบนั้นจนถึงจุดที่ชานเลี่ยไม่ทนอีกต่อไป
"อ๊ะ พี่คะเบาๆ อ๊ะ เจ็บนะ"
"ขอโทษนะแต่พี่ไม่ไหวแล้ว"
"แควกกกก"
"พี่คะ อาาาา"
ชานเลี่ยฉีกเสื้อของตัวเองออกแล้วจับลินนายอลนอนลงไปกับพื้นที่มีแต่หญ้าฟางแห้งจากนั้นเขาก็ลวงมือเขาไปดึงชั้นในตัวจิ๋วของเธอออกแล้วโยนไปที่ไหนไม่รู้แล้วจับขาของเธอทั้งสองข้างแยกออกจากกัน แล้วเอาตัวเองแทรกกลางเข้าไปไม่รอให้เธอได้เตรียมใจไม่ยอมเบิกทางใดๆ ชานเลี่ยดันแท่งเอ็นร้อนๆแข็งๆของตนเองเข้าไปที่กลีบกุหลาบสีหวานแบบลืมถนอมอีกคน ลินนายอลกรี๊ดออกมาด้วยความทรมารและเจ็บปวดแทบขาดใจเธอไม่คิดว่าการร่วมรักมันจะเจ็บจนแทบแหลกสะลายขนาดนี้
เธอเจ็บจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ชานเลี่ยเห็นลินนายอลร้องไห้ก็หยุดชะงักแต่ร่างกายเขาไม่ทำตามที่สั่งมันกลับเริ่มขยับตามธรรมชาติของการมีเซ็กซ์
"อ๊ะๆ จะ...เจ็บ ฮึกๆ"
"พี่ขอโทษๆๆ"
"ฮึกๆ อ๊าๆๆๆ อ๊ะๆๆ"
"พี่หยุดตัวเองไม่ได้ อื้ม~"
ชานเลี่ยก้มลงไปจูบซับน้ำตาให้คนรักเขายอมรับว่าผิดแต่ถ้าให้ย้อนกลับไปเขาก็จะทำแต่จะทำให้นุ่มนวลทะนุถนอมอีกคนยิ่งกว่านี้ เสียงร้องครางของทั้งคู่ดังมากแต่ตอนนี้ใครจะมาสนใจกลั้นเสียงกันละชานเลี่ยใส่แรงกระแทกไปไม่ยังจนอีกคนไถตัวไปตามแรงส่งที่กระอทกเข้ามา
"อ๊ะๆๆ อ๊าๆๆ เบาๆคะ อ๊ะๆ"
"อื้ม!"
"จะๆๆ เจ็บ อ๊ะๆ"
"ทนอีกหน่อยนะ"
"เราเสียว มันบอกไม่ถูกเราๆๆไม่ไหวแล้ว อ๊ะๆ"
ลินนายอลเสียวไปหมดท้องแบนราบเริ่มเกรงตัวจิกปลายเท้ากับพื้นฟางมือทั้ง2ข้างก็จิกและข่วนไปทั่วแผ่นหลังหนายิ่งใกล้ที่จะถึงฝั่งฝันเธอก็ยิ่งเพิ่มแรงขึ้นไปเรื่อยๆ
"สะ...เสร็จๆ เสร็จแล้ว อ๊ะๆๆ อ๊าๆ อ๊าาาาาาาา!"
"อื้ม อ๊าๆ"
ลินนายอลแตะขอบสวรรค์เรียบร้อยแล้วแต่ชานเลี่ยยังคงไม่ถึงเขากระแทกอยู่แบบนั้นจนหญิงสาวกลับมามีอารมณ์ร่วมกับเกมส์รักรอบที่2 และครั้งนี้เหมือนว่าจะถึงฝั่งพร้อมกันพอลินนายอลถึงฝั่งรอบที่2ชานเลี่ยก็เริ่มกระตุกเกรงแล้วก็เริ่มกระแทกถี่ขึ้นและเร็วขึ้นหลังจากนั้นเขาก็ปลดปล่อยสายธารน้ำสีขาวขุ่นใส่เต็มที่ช่องกุหลาบสีหวานจนมาล้นออกมาตามขาวเนียนที่ตอนนี้ไม่เนียนแล้วเพราะมีทั้งรอยรักของชานเลี่ยที่เขาเพิ่งปลดปล่อยไหนจะ รอยจูบที่หาพื้นที่ว่างแทบไม่เจอ แต่ที่ทำให้ชานเลี่ยแทบลืมสิ้นทุกอย่างคงเป็น"เลือด"ที่ไหลออกปนออกมากับน้ำรักของเขาที่ทำให้เขาแทบอยากฆ่าตัวเองให้ตายๆไปซะ
"จุ๊บ ที่รักพี่ขอโทษ เจ็บมากใช่ไหม"
"อืม"
"ลินนายอลตอบพี่หน่อยคะ"
"อืม~ยะ...อย่า พอแล้วเหนื่อย"
"ยัยตัวแสบ ฟอดดดด"
"อื้ม~อย่ากวนซิจะนอนนะ"
"เจ็บมากไหมตอบพี่ก่อนคะคนดี"
"เจ็บซิถามได้ต่อไปไม่ให้ทำแบบนี้แล้ว"
"เราเป็นคนมายั่วพี่เองนะครับ"
"ก็นั้นแหละ!ต่อไปไม่ทำแล้วน้องจะกลับห้อง"
"เสียใจต่อไปนี้พี่จะขยันทำทุกันเลย หึ!"
"ไอ้หื่น!"
ชานเลี่ยมองสำรวจกายสาวที่มีแดงไปทั้งตัวจนดูน่าสารปนเอ็นดูไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังแก่แดดมาแก้ผ้ายั่วยวนเขาอยู่เลยพอเจอจัดหนักไปแล้วเข็ดซะงั้นแต่บอกเลยคนแบบปาร์คชานเลี่ยถ้าได้ลองแล้วติดใจเขาไม่มีวันพอแน่ๆ หึ! เตรียมตัวมีหลานได้เลยคุณพ่อตาชานยอล555+
"นี้กี่โมงแล้วคะจะเช้าหรือยังคะ?"
"ทำไมจะทำอีกหรอ^^"
"ทำไมพี่หื่นจังคะ"
"ก็เห็นเราถามนิ"
"ไม่ใช่คะถ้าเช้าเราต้องรีบกลับก่อนที่เวทย์ที่เราร่ายใส่ให้ทุกคนหลับจะหมดฤทธิ์ก่อน"
"แล้วกลับไหวหรอหนักขนาดนี้จะลุกเดินยังไม่ไหว"
"แล้วใครกันที่ทำน้องเจ็บขนาดนี้"
"พี่ขอโทษนะครับ"
ชานเลี่ยยกร่างของลินนายอลมานอนทับบนตัวของเขาเพราะร่างกายขาวๆตอนนี้แดงไปหมดแล้วลินนายอลก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรเธอยอมให้อีกคนยกตัวเธอมานอนทับบนอกอีกคนเธอเอาหน้าแนบกับหน้าอกหนาที่แน่นๆของชานเลี่ยที่กำลังหายใจเข้าออกจนอกกระเพื่อมขึ้นลงเบาๆ ร่าง2ร่างที่เปลือยเปล่านอนทับกันในโรงนาที่แสนกว้างใหญ่นอนฟังเสียงหายใจกันอยู่แบบนั้น
"พี่ไม่กระหายเลือดแล้วหรอคะ?"
"อืมนั้นซิ สงสัยปีศาจในร่างพี่มันคงชอบทำอย่างอื่นมากกว่าดื่มเลือดมั้ง"
"ลามก"
"ก็จริงนิดูซิพอเราทำแบบนั้นกันพี่ก็ไม่เห็นว่าตัวเองจะอยากกินเลือดเลย"
"ก็จริงนะคะแปลกจัง"
"ถ้างั้น....."
"คะ?"
ชานเลี่ยลูบมือสากไปทั่วแผ่นหลังไล่ไปจนถึงสะโพกมนที่งอนเด้งอยู่ในระดับสายตาพอดีเขาบีบเคล้นจนลินนายอลกัดที่หน้าอกของเขาเพื่อให้หยุดชานเลี่ยจึงแกล้งเลื่อนมือมาที่ช่วงข้างๆหน้าอกของลินนายอลแล้วบีบที่หน้าอกข้างหนึ่งของอีกคนแล้วเคล้นที่หัวจุกสีชมพูจนมันแข็งเป็นไตอีกครั้งพร้อมกับเสียงครางหวานที่กำลังครางกระเส่าที่คนได้ยินถึงกับแทบอดใจไม่ไหว
"พะ...พอเลยนะคนบ้า"
"ก็ใครให้ทำเสียงครางแบบนั้นว่ะ"
"นี้พี่โทษเราหรอ"
"เปล่าครับคนดีหนูไม่ผิดเลยคะ"
"พอเลยไม่ต้องมาจับแล้วน้องจะกลับห้องแล้ว"
"แต่พี่ยังไม่พอเลยนะคะ"
"ก็ช่วยตัวเองไปซิ ไอ้ปีศาจบ้ากาม"
"เดี๋ยวพ่อก็จัดให้หนักซะหรอก"
"ลองซิเราจะคายเวทย์ให้ทุกคนได้ยินหมดเลยร่วมถึงท่านพ่อด้วย"
"นั้นถึงกับตายเลยนะคะคนสวย"
"สมน้ำหน้า"
ทั้ง2แกล้งกันไปมาจนเริ่มเหนื่อยชานเลี่ยจึงตัดสินใจเอยเรื่องที่แทยงฝากมาถึงอีกคน
"ลินนา"
"คะ"
"แทยงมันฝากให้พี่บอกกับเธอเรื่องหนึ่ง"
"น้องฟังอยู่คะ"
"มันสารภาพกับพี่ว่ามันแอบรักเธอมาตั้งนานแล้วตั้งแต่เด็กๆที่มันมาตามเฝ้าพ่อของเธอ"
"จริงหรอคะทำไมน้องไม่รู้เลยละ"
"ที่พี่รอดมาได้เพราะมีนสละชีวิตให้พี่มันอยากให้เรามีความสุขและมันฝากขอโทษเธอด้วยนะ"
"น้องไม่โกรธหรอกคะน้องให้อภัยเขา"
"ดีแล้วมันน่าสงสารมากนะ ไอ้แทยงนะ"
"งั้นถ้าเรื่องทุกอย่างดีขึ้นแล้วเราไปหาเขากันนะคะ"
"อืม ไปซิ"
"แต่ตอนนี้น้องต้องไปแล้วก่อนที่ทุกคนจะตื่น"
"แต่พี่อยากกอดเราอยู่เลย"
"น้องจะแอบมาหาทุกคืนแล้วกันพี่ก็ต้องตั้งใจฝึกนะคะจะไม่ต้องมาโดนล่ามโซแบบนี้น้องไม่ชอบเลย"
"ครับ"
"ไปแล้วนะ"
"จุ๊บ"
ทั้ง2จูบกันแล้วลินนายอลก็รีบหายตัวกลับเข้าไปที่บ้านเวทย์ทันที นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ วันที่ชานเลี่ยมานอนกอดอีกคนโดยที่ไม่มีโซล่ามที่ข้อเท้าไม่ใช่ที่โรงนาแต่เป็นเตียงนุ่มๆของลินนายอลเขาทั้ง2แอบมีอะไรกันตลอดโดยมีแบคฮยอนรู้เห็นด้วยแต่แบคฮยอนรู้แค่ว่าลูกสาวของเขาไปแค่ฝึกให้ชานเลี่ยไม่กระหายเลือดเท่านั้นแต่เรื่องที่พวกเขาแอบไปทำเรื่องอย่างว่ากันไม่มีใครรู้มีแค่ ชานเลี่ยกับลินนายอลเท่านั้นที่รู้
.....FIN.....
NC กากๆที่จินตนาการไม่ได้เลิศมากเท่าไรแต่ตั้งใจมอบให้ผู้อ่านได้ฟินๆกันยังไงติชมได้นะคะ ไรท์น้อมรับคำติของทุกคนนะคะ^^
Thanks
Lucky slow ...ไรท์จร้าาาาาา

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น