Teacher War
ตอนที่ : 11
"เกลียด"
ชานยอลจับแขนทั้ง2ข้างของผมไปล็อคไว้
เหนือหัว เขากดแขนผมไว้กับเตียงแรงมากจนผม
รู้สึกปวดร้าวไปทั้งแขน แต่ผมก็พยายามดิ้นเพื่อเอา
ตัวรอดเช่นกัน
ผมจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์มันวนกลับมาที่
จุดเดิมแน่นอน! พอผมดิ้นมากขึ้นชานยอลจึงปล่อย
อผมเป็นอิสระ แล้วฉีกที่ปลายเสื้อเชิ้ตของผม
"จะทำอะไร ฉีกเสื้อเราทำไม!"
"เงียบไปเหอะหน่า"
"หยุดนะ โอ๊ย!"
"ถ้าไม่ดื้อก็ไม่เจอแบบนี้หรอก เมีย^^"
"ไม่นะ!"
ชานยอลนำผ้าที่ฉีกมามัดที่ข้อมือของผม
แล้วเขาก็เอาปลายอีกด้านไปผูกไว้ที่หัวเตียง
ชานยอลผูกมันมันแน่นมากเวลาที่ผมขยับข้อมือที
มันก็จะเจ็บๆแสบๆจากการที่โดนผ้าบาดที่ข้อมือ
ผมร้องขอให้เขาหยุด แต่เขาก็ยังไม่ฟัง ชานยอลเริ่มปลดตะขอกางเกงของผม จนร่างกายผมเปล่าเปลือย เขาเริ่มจัดการส่วนของตัวเอง
"ชานยอลอย่าทำแบบนี้"
"นายมีคนต้องดูแลแล้วนะ อย่ามาทำแบบนี้ักับเราเลย เราขอร้อง"
"งั้นก็ร้องครางชื่อผัวให้ดังๆนะเมีย"
ชานยอลไม่พูดอะไรอีกเขา แหวกขาทั้ง2ข้างของผมแยกออกจากกัน จนเขาสามารถมองเห็นช่องทางสีสวยของผม
ผมคิดว่าชานยอลจะช่วยเบิกทางให้ผมก่อน
แต่ผมคิดผิด เขาชักรูดแท่งเอ็นของเขาไปมา2-3ครั้งเท่านั้น เขาก็กดแท่งเอ็นร้อนๆของเขาสอดใส่เข้ามาในช่องทางด้านหลังของผม จนมิดลำ!
"โอ๊ย!!! อ๊ะ!"
"นี้คือบทลงโทษแรกที่มึงไม่ฟังกู"
"นายมันบ้า อ่า~ นายมันเลว ชาน- อ๊ะๆ"
"ด่ามาเลย ยังไงกูก็ไม่หยุด!"
"โอ๊ย! เจ็บนะเบาๆได้ไหม อ๊ะๆๆ"
ชานยอลขยับเข้าออกรุนแรงเหมือนแกล้งผม ผมเจ็บไปหมด แต่พอผมทำหน้าไม่ไหวในความเจ็บเขาจึงหยุดขยับท่อนเอ็นของเขา ผมคิดว่าเขาคงจะหยุดแล้วแต่ผมคิดผิด!
ชานยอลแค่ต้องการให้ผมปรับตัวให้ได้ก่อน
พอเห็นว่าผมเริ่มผ่อนคลาย ชานยอลก็กลับมาขยับสะโพกหนาอีกครั้ง จากเบาๆก็กลายเป็นแรงขึ้นๆ
ตัวของผมโยกตามแรงส่งของเขาจนหัวเตียงกระทบกับผนังดังมาก ผมกลัวว่าข้างห้องอาจจะได้ยินเสียงอันน่าเกลียดของเรา
"ชะๆๆ ช้าๆ ช้าหน่อย เราเจ็บ อ๊ะๆๆ"
"อื้ม! อ๊าๆๆๆ หื้ม!"
"เบาๆ ชาน...ชานยอลเบาๆ"
"เงียบได้ไหม อ๊ะ มีหน้าที่ครางก็ครางไปดิว่ะ!"
"ฮึกๆ หยุดนะ อ๊าๆๆ"
"ใช่ร้องแบบนี้แหละเมียจ๋า อ๊ะๆ"
ผมมองหน้าชานยอลด้วยน้ำตาที่เจ็บปวดกับคำพูดของเขา ผมมองสีหน้าสุขสมของชานยอล
ผมมันเป็นแค่ที่รองรับอารมณ์ของเขาเท่านั้นใช่ไหม?
ผมเคยมีค่าในสายตาเขาบ้างไหม? ผมปล่อยน้ำตาแห่งความเจ็บปวดทั้งกายและใจไหลออกมาเหมือนชานยอลจะเห็นเขาจึงเช็ดน้ำตาให้ผมด้วยการจูบสัมผัสเบาที่ดวงตา
ผมหลับตาลงไม่อยากมองเห็นสายตาของเขาที่มันจะทำให้ผมใจอ่อน เขาแก้ปมผ้าที่มัดข้อมือผมออกแล้วก็ดึงข้อมือผมมาจูบตามรอยแดงๆของการโดนผ้าบาดผิว
เสียงของเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องชุดสุดหรูของชานยอล จากตอนแรกเจ็บกับการร่วมรักอย่างทรมารกับการที่เขาไม่ยอมเบิกทางก่อนในครั้งนี้
แต่ตอนนี้ผมกับร้องครางใต้ร่างของเขาอย่างสุขสม
"อ๊ะๆๆๆ อ๊าๆๆๆ"
"ดีมากคนดี ร้องดังๆเลยครับ"
"อ๊ะๆ อ่าๆๆๆ"
"จำให้ดีว่านายเป็นของใคร"
"อ๊ะๆๆ ไม่ไหวแล้ว อ่าๆๆ"
ชานยอลใช้มือของเขากุมแท่งเอ็นของผมเขารูดขึ้นรูดลงเพื่อช่วยให้ผมได้ปลดปล่อยเช่นกัน ผมเสียวทั้งด้านและด้านหลังเกร็งไปหมดทั้งตัว
จากการชักนำของชานยอล จนเสร็จนำหน้า
ชานยอลไปก่อน
ผมปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นออกมาจนเปื้อนหน้าท้องของตัวเองและมือของเขาด้วยเช่นกัน ชานยอลยังคงกระหน่ำกระแทกที่ช่องทางด้านหลังของผมไม่มีแรงตกเลย
ผมหันหน้าหนีแต่อีกคนกลับจับหน้าผมให้หันกลับมามองตาของเขา ชานยอลยกนิ้วมือของเขาที่เปื้อนไปด้วยน้ำกามของผมยกขึ้นไปไล่เลียไปที่
ละนิ้ว มันเป็นภาพที่ใครเห็นก็ต้องเขินแบบผม
ผมรีบรีบห้ามอีกคน เอาไว้ก่อนที่เขาจะทำให้
ผมเป็นบ้า!
"อย่าเลีย อ๊ะๆ มะ...มันสกปรก อ่าๆๆ"
"อื้ม! อร่อยมากไม่รู้หรือไง ลองซิ อื้ม~ม๊วฟ!"
"อ๊ะๆๆๆ อืมๆๆ"
"น่ารัก~ อ่าาาาาา"
ชานยอลเอานิ้วที่เขาเลียเมื่อกี้มายัดใส่
ในปากของผม เขาใช้นิ้วคว้านหาลิ้นของผม
เขาใช้นิ้วแกร่งของเขาเล่นกับลิ้นของผม
ส่วนช่วงร่างของเขาก็เริ่มกระแทกส่งแรง
และเร็วขึ้น จนผมสั่นไปหมด ทั้งร่าง
ชานยอลกระตุก2-3ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำกาม
ของเขาอัดเข้ามาในช่องทางด้านหลังของผม
จนผมรู้สึกจุก เลยจิกเล็บลงบนกล้ามแขนของเขาแน่นเพื่อระบายความรู้สึกทั้งหมด ของผม
ชานยอลก้มลงมาจูบที่หน้าผากและไล่จูบไป
ทั่วใบหน้า และมาจบที่ริมปากของผม
"เสร็จแล้วก็ช่วยเอามันออกและลุกสักที"
"มึงคิดว่าการลงโทษของกูจะมีแค่นี้หรอ?"
ผมจ้องตาอีกคนอย่างตกใจในคำพูดเขา
"เพราะคนดื้อแบบมึง ต้องทำให้จำ!
จะได้ไม่เกเรอีก"
"ไม่เอาเราเหนื่อยแล้ว อ๊ะ!"
ผมร้องเพราะชานยอลถอดของเขาออก
โดยไม่บอกสักคำ ผมมองชานยอลที่ลุกจากเตียง
ผมจึงใช้จังหวะนี้รวบร่วมแรงเพื่อจะหนี
แต่ชานยอลกลับคว้าที่เอวของผมทันซะก่อน เขาดึงผมให้มายืนตรงกระจกใสที่คนในห้องสามารถมองเห็นวิวทั้งเมืองชัดเจนแต่คนด้านนอกมองไม่เห็นคนข้างในเลย
"อย่านะ!ไม่เอาแบบนี้ชาน ไม่นะ"
"เปลี่ยนบรรยากาศบางซิ เซ็กซ์นะมันไม่ได้ทำได้แค่บนเตียงนะที่รัก จุ๊บ!"
"แต่ต้องไม่ใช่ตรงนี้ อุ๊บ!"
ไม่ฟังแถมยังจูบปิดเสียงงอแงของผมอีก ผมพยามยามจะหันตัวเพื่อหลบเขา แต่ชานยอลกลับถอดจูบแล้วจับยึดเอวของผมไว้แน่นแล้วเขาก็สอดใส่แท่งเอ็นของเขาเข้ามาในช่องทางด้านหลังของผมจนผมสะดุ้ง
ผมมองผู้คนที่เดินไปมาด้านล่างไหนจะ คนที่พักในตึกข้างๆและตึกตรงข้ามอีก ผมอายแต่ผมทำอะไรไม่ได้เพราะชานยอลไม่ให้โอกาศผมเลย
กว่าการลงโทษของชานยอลจะสาสมใจของเขาผมก็ถูกอีกคนรังแกจนเสร็จไปหลายรอบ
ทั้งระเบียงที่เขาชอบสูบบหรี่ ห้องน้ำ ห้องเสื้อผ้า แล้วก็มาจบที่เตียง อีกรอบจนผมหลับไปกลางอากาศ
แต่หลังจากที่ผมตื่นขึ้นมาก็เจอกับดวงตาโตๆของชานยอลที่่กำลังจ้องมองที่หน้าของผมอยู่
ผมจึงพลิกร่างกายเปลี่ยนทิศทางทันที
แต่เป็นว่าตอนนี้ผมนอนหันหลังให้เขา
ผมได้ยินเสียงเขาขำเบาๆที่ผมพลิกตัวหนีหน้าเขา. ชานยอลขยับเข้ามาใกล้ๆผม เขาสอดแขนผ่านใต้แขนของผมมาโอบกอดรอบเอวของผมแล้วดึงผเข้ากอดจนแผ่นหลังของผมแนบชิดกับอกอุ่นๆของเขา
"เราเกลียดนาย"
"เฮ้อ!"
"จิตใจสกปรก คิดแต่เรื่องแย่ๆ เราเกลียดนาย
ได้ยินไหม!"
.....FIN.....
มีความสุขกับการอ่านแล้วอย่าลืมเม้นท์ให้ไรท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ^^
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ>///<

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น