ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

Teacher War ตอนที่ : 11 : เกลียด






Teacher War


ตอนที่ : 11



"เกลียด"

       



          ชานยอลจับแขนทั้ง2ข้างของผมไปล็อคไว้
เหนือหัว เขากดแขนผมไว้กับเตียงแรงมากจนผม
รู้สึกปวดร้าวไปทั้งแขน แต่ผมก็พยายามดิ้นเพื่อเอา
ตัวรอดเช่นกัน
     


          ผมจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์มันวนกลับมาที่
จุดเดิมแน่นอน!  พอผมดิ้นมากขึ้นชานยอลจึงปล่อย
อผมเป็นอิสระ แล้วฉีกที่ปลายเสื้อเชิ้ตของผม



  "จะทำอะไร ฉีกเสื้อเราทำไม!"

  "เงียบไปเหอะหน่า"

 "หยุดนะ โอ๊ย!"

 "ถ้าไม่ดื้อก็ไม่เจอแบบนี้หรอก เมีย^^"

 "ไม่นะ!"
 


 
            ชานยอลนำผ้าที่ฉีกมามัดที่ข้อมือของผม
แล้วเขาก็เอาปลายอีกด้านไปผูกไว้ที่หัวเตียง
ชานยอลผูกมันมันแน่นมากเวลาที่ผมขยับข้อมือที
มันก็จะเจ็บๆแสบๆจากการที่โดนผ้าบาดที่ข้อมือ



              ผมร้องขอให้เขาหยุด แต่เขาก็ยังไม่ฟัง ชานยอลเริ่มปลดตะขอกางเกงของผม จนร่างกายผมเปล่าเปลือย เขาเริ่มจัดการส่วนของตัวเอง




     "ชานยอลอย่าทำแบบนี้"

     "นายมีคนต้องดูแลแล้วนะ อย่ามาทำแบบนี้ักับเราเลย เราขอร้อง"

     "งั้นก็ร้องครางชื่อผัวให้ดังๆนะเมีย"




      ชานยอลไม่พูดอะไรอีกเขา แหวกขาทั้ง2ข้างของผมแยกออกจากกัน จนเขาสามารถมองเห็นช่องทางสีสวยของผม
     


       ผมคิดว่าชานยอลจะช่วยเบิกทางให้ผมก่อน
แต่ผมคิดผิด เขาชักรูดแท่งเอ็นของเขาไปมา2-3ครั้งเท่านั้น เขาก็กดแท่งเอ็นร้อนๆของเขาสอดใส่เข้ามาในช่องทางด้านหลังของผม จนมิดลำ!



         "โอ๊ย!!!  อ๊ะ!"

         "นี้คือบทลงโทษแรกที่มึงไม่ฟังกู"

         "นายมันบ้า อ่า~ นายมันเลว ชาน- อ๊ะๆ"

         "ด่ามาเลย ยังไงกูก็ไม่หยุด!"

         "โอ๊ย! เจ็บนะเบาๆได้ไหม อ๊ะๆๆ"



        ชานยอลขยับเข้าออกรุนแรงเหมือนแกล้งผม ผมเจ็บไปหมด แต่พอผมทำหน้าไม่ไหวในความเจ็บเขาจึงหยุดขยับท่อนเอ็นของเขา ผมคิดว่าเขาคงจะหยุดแล้วแต่ผมคิดผิด!
     


      ชานยอลแค่ต้องการให้ผมปรับตัวให้ได้ก่อน
พอเห็นว่าผมเริ่มผ่อนคลาย ชานยอลก็กลับมาขยับสะโพกหนาอีกครั้ง จากเบาๆก็กลายเป็นแรงขึ้นๆ
 ตัวของผมโยกตามแรงส่งของเขาจนหัวเตียงกระทบกับผนังดังมาก ผมกลัวว่าข้างห้องอาจจะได้ยินเสียงอันน่าเกลียดของเรา



     "ชะๆๆ ช้าๆ ช้าหน่อย เราเจ็บ อ๊ะๆๆ"

    "อื้ม!  อ๊าๆๆๆ หื้ม!"

    "เบาๆ ชาน...ชานยอลเบาๆ"

   "เงียบได้ไหม อ๊ะ มีหน้าที่ครางก็ครางไปดิว่ะ!"

   "ฮึกๆ หยุดนะ อ๊าๆๆ"

    "ใช่ร้องแบบนี้แหละเมียจ๋า อ๊ะๆ"
   


          ผมมองหน้าชานยอลด้วยน้ำตาที่เจ็บปวดกับคำพูดของเขา ผมมองสีหน้าสุขสมของชานยอล
ผมมันเป็นแค่ที่รองรับอารมณ์ของเขาเท่านั้นใช่ไหม?
   
         
            ผมเคยมีค่าในสายตาเขาบ้างไหม? ผมปล่อยน้ำตาแห่งความเจ็บปวดทั้งกายและใจไหลออกมาเหมือนชานยอลจะเห็นเขาจึงเช็ดน้ำตาให้ผมด้วยการจูบสัมผัสเบาที่ดวงตา
           

            ผมหลับตาลงไม่อยากมองเห็นสายตาของเขาที่มันจะทำให้ผมใจอ่อน เขาแก้ปมผ้าที่มัดข้อมือผมออกแล้วก็ดึงข้อมือผมมาจูบตามรอยแดงๆของการโดนผ้าบาดผิว


    เสียงของเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องชุดสุดหรูของชานยอล จากตอนแรกเจ็บกับการร่วมรักอย่างทรมารกับการที่เขาไม่ยอมเบิกทางก่อนในครั้งนี้
แต่ตอนนี้ผมกับร้องครางใต้ร่างของเขาอย่างสุขสม


   
    "อ๊ะๆๆๆ อ๊าๆๆๆ"

   "ดีมากคนดี ร้องดังๆเลยครับ"

   "อ๊ะๆ อ่าๆๆๆ"

   "จำให้ดีว่านายเป็นของใคร"

   "อ๊ะๆๆ ไม่ไหวแล้ว อ่าๆๆ"




              ชานยอลใช้มือของเขากุมแท่งเอ็นของผมเขารูดขึ้นรูดลงเพื่อช่วยให้ผมได้ปลดปล่อยเช่นกัน ผมเสียวทั้งด้านและด้านหลังเกร็งไปหมดทั้งตัว
จากการชักนำของชานยอล จนเสร็จนำหน้า
ชานยอลไปก่อน


              ผมปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นออกมาจนเปื้อนหน้าท้องของตัวเองและมือของเขาด้วยเช่นกัน ชานยอลยังคงกระหน่ำกระแทกที่ช่องทางด้านหลังของผมไม่มีแรงตกเลย


        ผมหันหน้าหนีแต่อีกคนกลับจับหน้าผมให้หันกลับมามองตาของเขา ชานยอลยกนิ้วมือของเขาที่เปื้อนไปด้วยน้ำกามของผมยกขึ้นไปไล่เลียไปที่
ละนิ้ว มันเป็นภาพที่ใครเห็นก็ต้องเขินแบบผม
ผมรีบรีบห้ามอีกคน เอาไว้ก่อนที่เขาจะทำให้
ผมเป็นบ้า!



       "อย่าเลีย อ๊ะๆ มะ...มันสกปรก อ่าๆๆ"

       "อื้ม!  อร่อยมากไม่รู้หรือไง ลองซิ อื้ม~ม๊วฟ!"

       "อ๊ะๆๆๆ อืมๆๆ"

        "น่ารัก~  อ่าาาาาา"


     
            ชานยอลเอานิ้วที่เขาเลียเมื่อกี้มายัดใส่
ในปากของผม เขาใช้นิ้วคว้านหาลิ้นของผม
เขาใช้นิ้วแกร่งของเขาเล่นกับลิ้นของผม
ส่วนช่วงร่างของเขาก็เริ่มกระแทกส่งแรง
และเร็วขึ้น จนผมสั่นไปหมด ทั้งร่าง


       ชานยอลกระตุก2-3ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำกาม
ของเขาอัดเข้ามาในช่องทางด้านหลังของผม
จนผมรู้สึกจุก เลยจิกเล็บลงบนกล้ามแขนของเขาแน่นเพื่อระบายความรู้สึกทั้งหมด ของผม
ชานยอลก้มลงมาจูบที่หน้าผากและไล่จูบไป
ทั่วใบหน้า และมาจบที่ริมปากของผม



     "เสร็จแล้วก็ช่วยเอามันออกและลุกสักที"

     "มึงคิดว่าการลงโทษของกูจะมีแค่นี้หรอ?"


 
   ผมจ้องตาอีกคนอย่างตกใจในคำพูดเขา



     "เพราะคนดื้อแบบมึง ต้องทำให้จำ!
  จะได้ไม่เกเรอีก"

     "ไม่เอาเราเหนื่อยแล้ว อ๊ะ!"



            ผมร้องเพราะชานยอลถอดของเขาออก
โดยไม่บอกสักคำ ผมมองชานยอลที่ลุกจากเตียง
 ผมจึงใช้จังหวะนี้รวบร่วมแรงเพื่อจะหนี


            แต่ชานยอลกลับคว้าที่เอวของผมทันซะก่อน เขาดึงผมให้มายืนตรงกระจกใสที่คนในห้องสามารถมองเห็นวิวทั้งเมืองชัดเจนแต่คนด้านนอกมองไม่เห็นคนข้างในเลย
   


      "อย่านะ!ไม่เอาแบบนี้ชาน ไม่นะ"

      "เปลี่ยนบรรยากาศบางซิ เซ็กซ์นะมันไม่ได้ทำได้แค่บนเตียงนะที่รัก จุ๊บ!"

      "แต่ต้องไม่ใช่ตรงนี้ อุ๊บ!"



              ไม่ฟังแถมยังจูบปิดเสียงงอแงของผมอีก ผมพยามยามจะหันตัวเพื่อหลบเขา แต่ชานยอลกลับถอดจูบแล้วจับยึดเอวของผมไว้แน่นแล้วเขาก็สอดใส่แท่งเอ็นของเขาเข้ามาในช่องทางด้านหลังของผมจนผมสะดุ้ง


         ผมมองผู้คนที่เดินไปมาด้านล่างไหนจะ คนที่พักในตึกข้างๆและตึกตรงข้ามอีก ผมอายแต่ผมทำอะไรไม่ได้เพราะชานยอลไม่ให้โอกาศผมเลย


        กว่าการลงโทษของชานยอลจะสาสมใจของเขาผมก็ถูกอีกคนรังแกจนเสร็จไปหลายรอบ
ทั้งระเบียงที่เขาชอบสูบบหรี่  ห้องน้ำ ห้องเสื้อผ้า แล้วก็มาจบที่เตียง อีกรอบจนผมหลับไปกลางอากาศ


        แต่หลังจากที่ผมตื่นขึ้นมาก็เจอกับดวงตาโตๆของชานยอลที่่กำลังจ้องมองที่หน้าของผมอยู่
ผมจึงพลิกร่างกายเปลี่ยนทิศทางทันที
แต่เป็นว่าตอนนี้ผมนอนหันหลังให้เขา


       ผมได้ยินเสียงเขาขำเบาๆที่ผมพลิกตัวหนีหน้าเขา. ชานยอลขยับเข้ามาใกล้ๆผม เขาสอดแขนผ่านใต้แขนของผมมาโอบกอดรอบเอวของผมแล้วดึงผเข้ากอดจนแผ่นหลังของผมแนบชิดกับอกอุ่นๆของเขา



     "เราเกลียดนาย"

     "เฮ้อ!"

     "จิตใจสกปรก คิดแต่เรื่องแย่ๆ เราเกลียดนาย

ได้ยินไหม!"
   
   






.....FIN.....

มีความสุขกับการอ่านแล้วอย่าลืมเม้นท์ให้ไรท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ^^

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ>///<




   

     


       

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

My Dear #ChanBaek ตอนที่ 22 Promise 🔞

My Dear #ChanBaek  ตอนที่ 22  Promise 🔞  ชานยอลสอดมือเข้าไปในกางเกงขาสั้นตัวบาง เพียงตัวเดียวบนร่างกายของร่างเล็ก เขาลูบก้นงอนและบีบจนอีกคนร้องครางออกมา เพราะทั้งเจ็บทั้งเสียว มือหนาลูบไปที่รอยแยก ของก้นงอนค่อยๆแทรกนิ้วกลางแหวกและดันนิ้ว ของเขาเข้าไปที่ช่องด้านหลังของร่างเล็ก แบคฮยอนเกร็จไปทั้งตัวเมื่อนิ้วยาวแหวกกดแทรก เข้ามาภายในช่องทางคัยแคบ ร่างเล็กกัดริมฝีปาก เพราะความอึดอัดที่มีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาภายในร่างกาย "ตั้งแต่แยกกันพี่เคยทำแบบนี้กับใครตามที่ พี่เคยบอกผมไหม" "มะ...ไม่...อ๊ะ เคย อื้ม" "อย่าเกร็จครับเดี๋ยวจะเจ็บนะ" "อ๊ะ...อื้ม..เจ็บหยุดก่อน" "ถ้าไม่เคยทำแบบนี้กับใครแล้วเวลาอยากพี่ทำยังไง" "ช่วย ตัว...ตัวเองและเซ็กซ์ทรอยท์ อ๊ะ! ชานยอลพี่เจ็บนะ " แบคฮยอนเจ็บจึงกำที่ไหล่หนาอย่างแรงจนขึ้น รอยเล็บที่เขาเผลอจิกอย่างแรง   ชานยอลหาได้ ฟังเสียงบอกว่าเจ็บของอีกคนแต่อย่างใด เขาตั้งใจกระแทกนิ้วที่2เข้าไปอย่างจงใจ ที่ได้ยินเสียงครางเสียวของร่างเล็กและไม่พอใจ ที่อีกคนกล้า...

สะใภ้ต่างศักดิ์ #ตอนที่ 8

สะใภ้ต่างศักดิ์ #สะใภ้ชานแบค ตอนที่ 8       "อย่าทำผมเลยผมขอร้อง ฮึกๆ"  "ตอนนี้ฉันหยุดไม่ได้แล้ว" "อ๊ะ! ยะ...อย่าๆ " "เลิกร้องไห้แล้วให้ความร่วมมือฉัน" "ไม่ อ๊ะ!"          ชานยอลแทบไม่มีสติเมื่อได้ยินเสียงร้อง ของแบคฮยอนเขาจูบบดขยี้ริมฝีปากเล็ก อย่างไม่สนใจ ว่าอีกคนจะเจ็บหรือไหม  มือหนาเปลี่ยนจากจับข้อมือเล็กมาลูบๆคลำๆ แถวหน้าอกแบนเรียบ ที่ไม่เหมือนของผู้หญิง เลยแต่เขากลับรู้สึกดีที่ได้สัมผัสมัน                  ชานยอลเลื่อนมือหนาของเขาไล่ลงมา จนถึงหน้าของแบคฮยอนเขาจงใจลูบอยู่แบบนั้น  ส่วนปากหนาก็ทำหน้าที่ขบเม้มปากบางอย่าง ไม่ย อมกัน                       แบคฮยอนเกร็งหน้าท้องจนเจ็บไปหมด กับความทรมาร ความเสียว ที่เพิ่งเคย ได้รับรู้ความรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก ทำให้คนด้อยประสบการณ์   เรื่องแบบนี้อ้าปากร้องครางอย่างลืมตัว    ...

สะใภ้ต่างศักดิ์ ตอนที่ 14

สะใภ้ต่างศักดิ์ ตอนที่ #14 ชานยอลจูบปิดปากเล็กเพื่อปิดเสียงร้องท่วงปฏิเสธ เขา คนตัวเล็กเมื่อถูกปิดเสียงก็พยายามดิ้นจาก พันทนาการของอีกคนแต่ยิ่งเขาดิ้นมากเท่าไร ชานยอลก็ยิ่งกดน้ำหนักลงมาทาบทับเขามากกว่าเดิม ชานยอลหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่พยายามหนีเขา  ชานยอลเห็นแบบนั้นจึงล้วงมือหนาเข้าไปในกางเกง ขาสั้นที่แบคฮยอนใส่ เขาจับที่แก่นกายเล็กที่ ลูบมันผ่านกางเกงชั้นใน แบคฮยอนครางออกมาจนชานยอลอดใจไม่ไหว ตะบมจูบร่างเล็กเขาบดจูบปากเล็กจนอีกคนทุบที่อกหนาเพื่อนเตือนว่าเขากำลังจะขาดอากาศ ชานยอลจึงเลิกสนใจปากเล็กหันมาสนใจอกบางที่เขาเพิ่งกระชากเสื้อยืดออกไป "เจ็บนะ" "แปปเดียวน่าเลิกบ่นสักที" "คุณก็หยุดสักที" "มาขนาดนี้ใครจะหยุดละ" "คุณไม่ได้รักผม อ๊ะๆ" "แล้วทำไมละ คนที่ขายตัวไม่เห็นรักใคร ยังให้เขาเอาไปทั่ว" "แต่ผมไม่ใช่ ผมไม่ได้ขายตัว!!!" "หึๆนายรู้ไหมแบคฮยอน" "..." "นายไม่ต่างจากพวกมันเลยเพราะนายมานอน ให้ฉันเอาแบบนี้ก็เพราะนายอยากได้สมบัติของฉัน" ทั้งคู่หยุดมองหน้ากันอย...