Shot 10
ตอน : ผิดอะไร
ชานยอลปล่อยมือออกจากกรามร่างเล็กแต่เปลี่ยนเป็นกระแทกริมฝีปากหนา
ลงไปริมฝีปากเล็ก แรงกระแทกไม่ใช่เบาๆ รสจูบที่ไม่มีความอ่อนโยนเลย
ลิ้นหนาที่พยายามจะเข้าไปในโพร่งปากนุ่มแต่ไม่สามารถเข้าไปได้
เพราะอีกคนเม้มปากแน่นสนิท
ชานยอลได้แต่หัวเราะกับความดื้อรั้นของร่างเล็ก ร่างสูงกัดที่ปากนุ่ม
และมือหนาก็บีบเอวบางอย่างแรงทำให้อีกคนเผลอร้องออกมา
เพราะความเจ็บในจังหวะนั้นชานยอลก็ฉกฉวยสอดแทรกลิ้นหนา
เข้าไปในโพร่งปากเล็กได้สำเร็จ แขนเล็กที่ถูกปล่อย
เพราะ มือหนาหันไปสนใจการ ลูบสัมผัสกายเนียนขาวของอีกคนแล้ว
การสัมผัสที่รุนแรงทำให้แบคฮยอนขัดขื่นอย่างสุดความสามารถ
ภาพเหตุการณ์วันนั้นทำให้ร่างเล็กเร็วหวาดกลัวการจะมีอะไรกันกับร่างสูง
มือเล็กทุบไปที่อกหนาด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่เหมือนเจ้ายักษ์ร่างสูงไม่ได้รู้สึกระคายเลย
หลังจากจูบจนพอใจมือหนาก็ผลักร่างเล็กลงบนโซฟาแล้วตามไปคร่อมร่างเล็กทันที
"ยะ อย่านะครับ อย่าทำอะไรผมเลย"
'แควก!'เสียงฉีกขาดของเสื้อเชิ้ตที่ร่างเล็กใส่ มันขาดออกจากกัน
กระดุมกระเด็นออกไปไหนไม่รู้แบคฮยอนรีบรวบเสื้อที่แยกแหวกออกจากกัน
เพื่อปกปิดร่างกายแต่แรงแค่น้อยนิดของเขาจะไปสูงแรงของคนที่แข็งแรง
เพราะดูแลร่างกายเสมอแบบร่างสูงได้ยังไงกัน
มือหนาจับแขนเล็กออกและก้มลงไปกัดที่หน้าอกเล็ก
แรงกัดที่ไม่ได้เบาเลย ทำให้แบคฮยอนร้องไห้ออกมาอีกครั้ง
ร่างเล็กเม้มปากน้ำตาไหลออกมาอยากเจ็บปวด
ทำไมเขาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เขาไม่เคยทำร้ายใครไม่เคยทำอะไรใครเลย
ทำไมสิ่งที่เขาต้องเจอมีแต่เรื่องแย่ๆ แม่ก็ไม่เคยรักเขาเลยสักนิด
ชานยอลไซร้ซอกคอหอมพร้อมกับทำรอยที่คอขาว
จนขึ้นรอยแดงไปทั่วหน้าอกและลำคอขาว
ร่างสูงผละออกมามองที่ใบหน้าเนียนที่มีน้ำตานองใบหน้า
แบคฮยอนยกหลังมือเช็ดน้ำตาตัวเอง แล้วเอ่ยสิ่งที่คาใจกับร่างที่คร่อมเขาอยู่
"ผมทำผิดอะไรครับ ฮึก ทำไมต้องทำร้ายกันแบบนี้ ทำไม!"
"เพราะมึงเป็นเพื่อนกับมัน เพราะมันรักมึงไง! มันต้องเจ็บแบบที่กูเคยเจ็บ "
"คะ ใคร ฮึก จงอิน เหรอ ฮึกๆ"
"ใช่เพราะมึงสนิทกับมัน มึงรักมัน กูจะทำทุกอย่างให้เหมือนตายทั้งเป็น
ไอ้จงอินจะได้เสียใจที่คนที่มันรักกลายเป็นแค่ของเล่นไร้ค่าของกู!"
"ไม่ใช่นะ ผมกับเขาไม่ใช่คนรักกัน จงอินมี แฟน-"
เสียงที่บอกว่าแฟนมันช่างแสนเบา
เพราะมันไม่ทำให้ร่างสูงหยุดการกระทำอันโหดร้ายได้เลย
ปากหนาจูบปิดปากนุ่มแต่มือหนากลับเลื่อนลงไป
ปลดกางเกงของร่างเล็กออกความชำนาญและประสบการณ์
ที่ผ่านเรื่องแบบนี้จนโชกโชนทำให้มือหนาถอดมันสำเร็จ
แล้วดึงกางเกงออกจนมันหลุดออกจากข้อเท้าเล็ก
แล้วเหวี่ยงไปทิ้งไว้บนพื้น เข้าผละจูบออกมา
ถอดกางเกงตัวเองอย่างรวดเร็วเขาไม่แม้แต่จะคิดช่วยเบิกทางให้ร่างเล็กสักนิด
แบคฮยอนขยับตัวหนีทันทีที่เห็นชานยอลถอดกางเกงออกจนหมด
เจอกับแก่นกายขนาดใหญ่ที่เขาเคยเห็นมาแล้วแต่เขาก็ยังกลัว
ร่างเล็กก็ถูกผลักนอนลงที่โซฟาจนหลังแนบติดไปกับมัน
ชานยอลก้มลงไปเก็บเนกไทเส้นสวยที่เขาแกะมันทิ้งไว้ที่พื้นขึ้นมา
และจับมันมามัดที่ข้อมือเล็กทั้งสองข้าง เขามัดมันแน่นจนร่างเล็กต้องอ้อนวอน
เพราะความเจ็บจากจากเสียดสีของผ้ากับผิวเนียน
"ผมเจ็บ อย่ามัดผมแกะเถอะครับผมขอร้อง ฮึกๆ"
"เงียบ!"
แก่นกายใหญ่ที่ถูกมือหนาชักรูดจนมันเริ่มขยายพร้อมใช้งาน
ร่างสูงนำมันไปจอที่ช่องทางสีสวยเขามองหน้าแบคฮยอนแล้วยิ้มอย่างผู้ชนะ
"จำให้หมดทุกท่านะ ว่าถูกทำท่าไหนบ้างเวลาไปเอากับไอ้จงอินจะได้เป็นงาน หึ"
"อ๊ะ! โอ๊ย เจ็บอย่าใส่เข้ามา เอาออกไปผมเจ็บ อ๊ะ โอ๊ย "
แก่นกายใหญ่ถูกเจ้าของมันกดดันเข้าไปที่ช่องทางเล็ก
ที่ไม่มีแม้แต่การเบิกทางช่วยใดๆเลย ชานยอลมองสีหน้าเจ็บของคนใต้ร่างอย่างสะใจ
เขากดแก่นกายรวดเดียวจนมิดลำ
เขาแช่มันไว้อย่างนั้นเพราะความคับแน่นที่ไม่สามารถขยับได้เลย
ส่วนคนที่ถูกรังแกได้แต่จุก และเจ็บไปทั่วเหมือนร่างกายจะแตกสลายให้ได้
"อย่าเกร็ง ถ้าไม่อยากเจ็บผ่อนคลายเดี๋ยวนี้เแบคฮยอน เร็ว! เชี่ยแน่นชิบ"
"ผม อ๊ะ เจ็บ หยุดนะครับ "
"ช่างแม่งเหอะ ไม่สนแล้ว"
พูดจบสะโพกหนาก็ขยับกระแทกทันที แรงกระแทกที่รุนแรงของร่างสูง
ทำให้คนที่ยังไม่พร้อมเจ็บจนต้องจิกมือที่แขนหนาอย่างแรง
ร่างหนาก็ขยับเข้า ออกไม่หยุด
"อ๊ะๆๆ อาๆๆ อ๊ะ ระ แรงไป บะ เบา เจ็บ อ๊ะ"
"อื้ม อาๆ"
"แรงไป อ๊ะ คุณ อาๆ"
ชานยอลกระแทกแรงจนร่างเล็กจุกไปหมด
มือเล็กจึงยื่นไปดันหน้าท้องแกร่งเพื่อให้อีกคนผ่อนแรงที่กำลังกระแทก
ร่างสูงผ่อนแรงลงเล็กน้อยแต่ไม่ถึงนาทีเลยด้วยซ้ำ
ร่างสูงก็กระแทกสะโพกสอบลงมาด้วยความแรงเหมือนเดิม
แรงกระแทกส่งให้ร่างเล็กขยับตามแรงที่โดนอีกคนกระแทก
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วเพ้นเฮ้าท์ของชานยอล
ถึงพวกเขาจะทำกันทั่วพื้นที่ตรงนี้หรือร้องเสียงดังแค่ไหนก็ได้
เพราะก่อนเข้ามาชานยอลสั่งให้ทุกคนลงไปอยู่อีกชั้นแล้ว
เสียงครางแสนหวานของร่างเล็กดังกระตุ้นร่างสูงจนเขาเพิ่มแรงกระแทกลงไปอีก
"อ๊ะๆๆ อาๆๆ คะ...คุณ ผม ...มะ...ไม่ไหวแล้ว อ๊ะๆๆ"
"เรียกชื่อฉันแบค เรียกซิ อื้อ อ่า"
"คุณ ...คะ คุณชาน...ยอล อา "
"ดีมากคนเก่ง อื้อ แม่งเอ๊ย ดีโครต อ๊า"
"มะ...ไม่ไหว อ๊ะ อ๊าาาาาา"
ร่างเล็กปลดปล่อยออกมาจนเลอะที่หน้าท้องตัวเอง
ชานยอลยิ้มแล้วเร่งกระแทกสะโพกหนา
ใบหน้าหล่อก้มลงไปกดจูบที่ปากนุ่มอย่างกระหาย
สะโพกหนากระแทกถี่ไม่หยุดสายตาก็มองร่างเล็กที่โยกตามแรงส่งของเขา
มันดูเซ็กซี่ ยั่วยวนจนแก่นกายใหญ่เสียวจนทนไม่ไหว
เร่งสะโพกกระแทกเร็วจนแตกปลดปล่อยน้ำรักเต็มในช่องทางด้านหลังของร่างเล็ก
แบคฮยอนรู้สึกเหมือนมีอะไรพุ่งเข้ามาในร่างกายจนรู้สึกจุก
ชานยอลขยับแก่นกายเข้า ออก สองถึงสามครั้งเพื่อรีดน้ำปลดปล่อยให้หมด
ถึงจะรีดน้ำรักออกหมดแล้วแต่เขาก็ไม่ยอมเอาลูกชายออกมาจากช่องทางของอีกคน
เขาก้มลงไปจุ๊บปากเล็กอย่างหยอกล้อ
แบคฮยอนหน้าแดงไม่รู้ว่าเหนื่อยหรือเขินแต่ดูแล้วน่าจะทั้งสองอย่าง
"เสร็จแล้วก็เอามันออกได้แล้วครับ"
"นายก็เคยมาแล้วนะน่าจะรู้ว่าฉันนะรอบเดียวไม่เคยพอหรอก"
แบคฮยอนเบิกตาโตเพราะชานยอลไม่พูดเฉยๆ
แต่แก่นกายที่เงียบสงบมันเริ่มขยายจนร่างเล็กรับรู้ได้สะโพกหนาก็เริ่มขยับโยกอีกแล้ว
"ผมไม่ อ๊ะ ไหวแล้ว เหนื่อย อื้ม อ่า"
"เหนื่อยอะไรกันนอนให้ฉันกระแทกอย่างเดียวเลย ฉันซิควรเหนื่อย จุ๊บ"
"ยะ อย่า อ๊ะ"
"ไม่ทันแล้วที่รักลูกชายฉันมันต้องการอีกแล้ว หึ"
ชานยอลจับร่างเล็กผลิกตัวให้หันหลังให้เขา
มือหนาจับร่างเล็กคุกเข่าแล้วดึงสะโพกเล็กโกงโค้ง
มาที่เขาเป็นท่าคลานเข่าทำให้แก่นกายใหญ่ที่อยู่ข้างใน
มันยิ่งถูกกดลงให้ลึกมากยิ่งขึ้น
"ละ...ลึก ลึกไป อ๊ะ "
ร่างสูงฟังเสียงอีกคนที่ไหนกันละพอจัดท่าทางเสร็จเขาก็ขยับสะโพกหนาทันที
ร่างเล็กตอนแรกก็ร้องห้ามแต่ไม่นานเสียงห้ามกายเป็นเสียงคราง
ที่ชานยอลชอบเป็นที่สุด ทั้งคู่ทำรักกันไปนานแค่ไหนไม่รู้เลย
แบคฮยอนรู้แค่ว่าพอเสร็จรอบที่สองตรงโซฟา
ร่างเล็กก็ถูกอุ้มเดินไปที่ห้องน้ำเดินทั้งที่ยังมีแก่นกายใหญ่คาอยู่ที่ช่องทางของเขา
และร่างเล็กก็ถูกอีกคนรังแกในห้องน้ำอีกรอบ
แล้วก็อุ้มมาต่อที่เตียงอีกรอบแค่นั้นเขาก็สลบไปไม่รับรู้อะไรอีก
NC กากๆที่อยากให้ทุกคนมาหื่นไปด้วยกัน5555555555555

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น