My Dear
#ChanBaek
ตอนที่ 10
Serious 🔞
แควก!!!
เสียงของเสื้อผ้าที่ถูกมือหนาดึงกระชากจนขาดทำให้แบคฮยอนพยายามที่จะช่วยตัวเองให้หลุดพ้น
จากสถานการณ์นี้ เขาทั้งถีบทั้งทุบทั้งกัดแต่ร่างสูง
ก็ดูจะรู้ทุนความคิดเขาทุกอย่าง
ชานยอลกดหัวเข่าของเขาทับลงไปที่ขาเล็ก
มือหนาที่เริ่มบีบเคล้งที่หน้าอกบาง ปากของเขา
ก็ไม่ได้อยู่นิ่งก้มลงไปกัดอย่างแรงจนแบคฮยอน
ร้องเสียงดังแต่ร่างสูงกลับไม่สนใจเลย
"เจ็บ โอ๊ย!"
"จะได้จำว่ามีผัวแล้วไม่ใช่ร่านไปกอดจูบกับคนอื่น!"
"ฟะ...ฟังกะ...อ๊ะ...ฟังก่อน ชาน โอ๊ย"
"หุบปากซะถ้าไม่อยากเจ็บไปมากกว่านี้"
"อื้ม! "
พูดจบชานยอลก็เลื่อนขึ้นมามอบจูบแสนป่าเถื่อนให้แบคฮยอนแทนหน้าอกขาวเนียน ร่างสูงกัดที่ริมฝีปากล่างจนมีเลือดไหลออกมา
แบคฮยอนเจ็บเขาพยายามห้ามอีกคนแล้ว
แต่ก็ห้ามอีกคนไม่สำเร็จ ทุกทีที่ชานยอลไล่ริมปาก
ผ่านไปเขาก็จงใจฝังรอยฟันของเขาตรงนั้น
ตอนนี้แบคฮยอนรู้สึกเจ็บปวดแสบๆไปทั่วทั้งร่างกาย
"พอ ฮึกๆ พอได้แล้ว หยุดเราเจ็บ"
"...."
"ชานยอลเราขอโทษ เรายอมแล้วเราขอโทษ"
"แม่งเอ้ย! พี่หักหลังผม พี่มันคนทรยศ!"
"อย่า พอแล้วฮือๆ"
น้ำตาจากคนที่นอนสะอื้นร้องไห้ใต้ร่างหนา
ไม่ได้ทำให้ชานยอลสำนึกเลยสักนิด เขาไล่กัด
ผิวเนื้อเนียนจนมาถึงที่แก่นกายเล็ก เขาจงใจบีบมัน
จนแบคฮยอนจิกเล็บกับที่โซฟาจนเจ็บไปหมด
"ของๆผมก็ต้องเป็นของผม!"
"ฮือๆ พอเจ็บ"
"ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งจำใส่สมองพี่เอาไว้"
"ฮึกๆ เจ็บ พอแล้ว"
ชานยอลหยุดแล้วลุกขึ้นยืนมองสภาพเปลือยของแบคฮยอนที่นอนร้องไห้อยู่บนโซฟา
เขาทำเพียงแค่ยิ้มร้ายๆให้อีกคนกลัวร่างสูงถอด
กางเกงยีนส์และเสื้อออกจนหมดแล้วเขาก็ทิ้งตัว
ลงที่ระหว่างขาของร่างเล็ก
แบคฮยอนเห็นสายตาดุร้ายของร่างสูง
เขาพยายามที่จะขยับถอยหนีแต่ชานยอลกลับจับขาแล้วบีบที่ขาเล็กอย่างแรง น้ำตาของร่างเล็กไหลออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มันไม่ได้ทำให้ร่างสูงสงสารเลย
"คุยกันดีๆนะ พี่ยอมแล้วพี่ขอโทษฮือๆ"
"อยากโดนเอาตายก็พูดมาซิ"
"ฟังกันก่อนได้ไหม ไหนบอกว่าเราเป็นแฟนกันไง"
"ใช่เราเป็นแฟนกัน"
"ฮึกๆ ฮือๆ "
"แต่แฟนที่ทรยศผม ผมจะไม่ใจดีกับมันเด็ดขาด"
"อ๊ะ!"
ชานยอลจับขาทั้ง2ข้างของแบคฮยอนแยกออกจากกันข้างหนึ่งเขาเอาพาดไหล่หนาของตัวเอง
แล้วก็กดแก่นกายใหญ่โตเข้าไปในช่องทางของ
แบคฮยอนโดยที่ไม่สนใจว่าร่างเล็กจะพร้อมหรือไหม?
เพราะไม่ได้เตรียมพร้อมและไม่ได้ทำการเปิดทางช่วยใดๆ ทำให้ร่างเล็กเกร็จจนทำให้เขาเจ็บมาก แม้ว่าชานยอลจะเห็นความเจ็บทรมารจากสีหน้าของร่างเล็กเขาก็ไม่สนใจ ร่างสูงขยับกระแทกกระทั้นเข้าไปอย่างรุนแรง แบคฮยอนทุบร่างกายแกร่งเพื่อให้อีกคนหยุดการกระทำป่าเถื่อน แต่ชานยอลไม่ยอมหยุดแถมยังกระแทกแรงขึ้นจนร่างเล็กถูไถ่ไปกับโซฟา
ชานยอลกัดที่ไหล่บางอีกครั้งแบคฮยอนร้องเสียงดังทั้งเจ็บส่วนล่างและเจ็บส่วนที่ชานยอลกัดอีก พอร่างเล็กทุบกายแกร่งมากขึ้น ร่างสูงรำคาญจึงหยิบเข็มขัดที่ตกอยู่ข้างๆโซฟา มามัดที่แขนเล็กแล้วก็จูบที่ปากเล็กเมื่อเห็นว่าร่างเล็กกำลังจะพูด แบคฮยอนเจ็บและทรมารมากมันไม่มีความสุขเลย มันเจ็บจนจะขาดใจ
"อ๊ะๆๆ พะ....อ๊ะ พอ ฮะ...ฮึกๆ"
"มีหน้าที่ร้องครางก็ทำแค่นั้น"
"เจ็บ ฮือๆ พะ...พอ อ๊ะๆๆ"
"รำคาญ"
ไม่นานชานยอลก็เสร็จถึงจุดหมายที่ต้องการ แบคฮยอนหายใจอย่างอ่อนแรง เขาดีใจที่บทลงโทษที่แสนเลวร้ายของอีกคนจบลงแล้วแต่เขากลับคิดผิด เพราะมันไม่ใช่แค่นั้น เมื่อร่างสูงยังไม่พอใจกับการลงทัณฑ์เขา
ร่างสูงอุ้มเขาเข้าไปในห้องนอนและชานยอลก็เริ่มกระทำป่าเถื่อนอีกครั้งจนเช้า....
........FIN .............
เจ็บปวดในความเจ็บปวด....

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น